Dedimki

Kanser

2012-01-22T13:26:00.002+02:00

Doktorlar, kahve içmenin kanser yapacağını söylediler...
Doktorlar, turşu yemenin kanser yapacağ...
Doktorlar, kırmızı etin kans...
Doktorlar, si...
Doktorl...
Dok...
Do...
D...
...

Desenize şuna kısaca...

Yaşamak kanser yapıyor. Yaşamamak bizim için daha sağlıklı.

Titreşim

2011-12-17T22:14:00.004+02:00

Telefonum titreşiyor mesaj gelince. Eğer bir mesaj kızgınlıkla atılmışsa telefon "cooort coort" diye öterken, iyi bir mesajda "voomm vomm" diye ötüyor. Ben bunu hissediyorum. Ve telefonum çoğunlukla "cort"luyor. Asadsdasdsd. Tamam sakinim. Öf, sevmiyorum ben kızgın mesajları.

Bunu söyleyeyim dedim.

Herhalde telefonun ilk icat edildiği zamanlarda yaşasaydım yine telefonun çalma şekli hakkında hislerim olurdu. Hissediyorum işte.

Üniversitede bölüm olarak da Elektronik Haberleşme'ye filan girerim belki, bu konuyu araştırırım, ne bileyim...

Az Biraz Matematik

2011-12-16T22:00:00.003+02:00

Merhabalar,

Yakın zamanda bir kitap okudum, Matematiğin Aydınlık Dünyası diye. Okulun kütüphanesinden aldım, sanıyorum ki benden önce kimse de merak edip bu kitabı okumadı. Zaten kitap okurken bile şekilcilik seviyoruz ya biz, kalın olsun, güncel olsun da, okuyormuş gibi görünelim filan. Halbuki bu kitap matematiğin özünü az çok açıklayabilmiş bir kitap. Bir kaç alıntıyla birlikte kendi yorumumu ekleyeyim şimdi...

"Birçok insan için matematik, hayatını zehir eden derslerden, içine korku salan sınavlardan ve okulu bitirir bitirmez kurtulacağı bir kabustan ibarettir. Bazıları içinse, matematik hayatını anlamanın ve sevmenin bir yolu olabilmiştir. Çünkü sevmenin yolu, her şeyde olduğu gibi burada da anlamaktan geçer. Ancak anlayabildiğimiz şeyleri severiz.

Matematik ders kitapları ise genellike bu "anlama" eylemine yardımcı olacak şekilde yazılmaz. Ankara sahaflarında bir lise geometri kitabı buldum. Sahibi kitabın hemen hemen her sayfasında bazı cümlelerin altını çizmiş, bazı denklemleri de kutu içine almış. Kalemi bastırışından, çizgilerin acımasızlığından anladığım kadarıyla çocuk ızdırap dolu bir yıl geçirmiş ve okul biter bitmez de büyük bir zevkle kitabı satmış. Adeta ondan kurtulmuş. Oysa lise geometrisi ne kadar heyecan verici konuları içerir. Binlerce yıl önce Akdeniz havzasında gelişmiş olan o berrak düşünce gücünün insanoğlunu ölümsüzlük kavramıyla ilk tanıştırışı...

Böylesi bir maceranın izlerini bir öğrenci nasıl mürekkepli kalemiyle hoyratça çizer... Fazla düşünmeme gerek kalmadan bazı denklemleri içine alan, hırsla çizilmiş kutulardan birinin üzerinde aynı kızgınlıkla altı çizilmiş bir cümle takılıyor gözüme: "Aşağıdaki bağıntılar ezberlenmelidir." Burada donup kalıyorum. Bunun matematikle ilgisi yok. Matematikte ezber diye bir şey yoktur.

Doğanın hiçbir yerinde hiçbir yaratık hiçbir şeyi ezberlemez. Ancak kötü matematik kitapları "şunlar ezberlenecektir" der. Yazar bu kitapta "ezberlenecek" demiş? Çünkü konuyu kendisi anlamamış. Konunun ne kadar zevkli olduğunu, ne kadar eğlenceli olduğunu, doğanın neresine bakarsanız bir elips, bir daire göreceğinizi ve bunların nasıl bir uyumla birbirinin içinde olduğunu hissedememiş. Hissedemediği için de "kuru bağıntılar, alt alta yazılan denklemler, sağ taraftakiler sol taraftakileri götürür, ve bir sonuç çıkar Siz de ezberleyip bunları yapın." demiş.

Bu çeşit derslerden geçip gelen insanların matematikten nefret etmesi kadar normal bir şey yoktur. Ama matematiğin kendisi bu çeşit ezberlere, bu çeşit anlayışsızlıklara bağlı olan bir konu değil. Matematik, Yaratıcının doğanın içine bıraktığı ipuçlarıdır."

İşte. Sizin nefret ettiğiniz matematik, matematiğin kendisi değil. Sizin nefret ettiğiniz belirli harfler ve sayılar. Ve her şeyi en kısa zamanda öğrenme gereği. Sınavlar falan filan. Aslında matematiği sevmeyebilirsiniz, ki ben de biyolojiyi sevmiyorum. Organların nasıl çalıştığını, vücudumuzda kaç kemik olduğunu cidden bilmek istemiyorum. Ama elbette doktorlara saygım var. Bakın siz de matematiği sevmeyebilirsiniz, ama matematiğe de boş bir uğraş gözüyle de bakmamalısınız.

Düşüncelerimden daha çok alıntılara yer verdiğim için üzgünüm, çünkü benim düşüncelerimi zaten bu alıntılar açık bir şekilde anlatıyor. Yine başka bir yerden alıntı yapayım ve yazıma son vereyim:

"Günlük yaşantımızın renkli dünyası. Parlak vitrinler, parasını vermezseniz size vermeyecekleri mallar. Ucuna sıkı sıkıya yapıştığımız alışveriş paketleri. Güncel kaygılarla koşuşturan insanlar. Bu alışveriş merkezleri 50 yıl sonra neye benzeyecek acaba? 100 yıl sonra ne bu insanlar olacak ne de bu binalar. Hele bu vitrinlerde satılan malların hepsi çöplüklerde çürümüş olacak. 100 yıl önceyse bu insanların bir teki bile doğmamıştı. Bu binalar, vitrindeki bu mallar yoktu. 2000 yıl önceki agoralar ve onların müdavimlerinden de geriye bir şey kalmamış. Bu mallar, bu vitrinler, insanlardaki bu kısa vadeli hırslar silinip gidecek. Oysa ne büyük bir ayrıcalıktır insanlığın hatıra defterine yazılmak ve bir daha hiç silinmemek. Binlerce yıl öncesinden binlerce yıl sonrasına uzanan bir macerada yer almak ve hiç unutulmamak. Galiba ölümsüz olmanın, ama gerçek ölümsüz olmanın en sağlam ve en eğlenceli yolu matematik yapmak."

Buyrun bu da Öklid dayı:

Kelimeler

2011-11-15T14:46:00.005+02:00

Kısa ve öz olacaksın.

Her zaman.

Bir şeyi anlatırken, o şeyin anlaşılması. Bütün mesele bu olmalı. Anlatacağın şeyi ne kadar az kelimeyle ifade edebilirsen anlatacağın şeyi o kadar iyi anlatırsın. Anlam. Her kelime tek başına anlam ifade edebilir. Ama kısa kısa yazılabilecek bir şeyi yüzlerce binlerce kelimeyle ifade etmeye başlarsan, önünde "anlam" yerine sadece "kelime" ve "harf"ler bulursun. Bir sürü saçma, anlamsız şekiller.

Bunu, bunu yapmayın işte.

Yormayın kendinizi, olabildiğince az kelimeyle anlaşmaya çalışalım.

Özet geç piç diye boşuna demiyorlar.

Yazayım

2011-09-28T22:49:00.003+03:00

Yazayım.

Ne yazayım...

Yazmaya başlayayım, belki güzel şeyler çıkar...

Yazıyorum, haydi bakalım...

Bu sabah iyi bir dinleyici olan bir kızla sohbet ettim mesela. Ben pek konuşmam, çünkü insanların benim konuşmamdan sıkılıp sıkılmadığı ya da onların beni dinleyip dinlemediği benim için önemlidir. Ama bu sabah yaptığım o 10 dakikalık sohbet bütün günümü tatlandırdı. Ben cidden zor konuşurum. Ve insanlar da birbirini tanımak için genellikle aralarında yapılan sohbetlere değer verdikleri için kendimi tanıtmakta sıkıntı çekerim. Çoğu kişiye anlatamıyorum, ben böyle bir insanım, şundan hoşlanırım, böyle bir şey olursa hiç kafaya takmam, öyle olursa şöyle olmalıdır filan diye muhabbet konusu açamıyorum. Halbuki bu bir yetersizlik değil, sadece bunu "ben" istemiyorum. Ve gidip de ben kendimi tanıtmak istemiyorum ki demek bir çelişki olur. Böyle bir çelişki yaratmamak için en iyisi suskun kalmak. İşin kötü yanı ise, suskun kalınca, sen kendini tanıtmayınca, insanlar seni kendi kafalarında "tanıtıyor"lar.

Hep birşeyleri tanıma ve tanıtma çabası içinde olmak. Neden acaba... Masallarda da öyle oluyor ya hani, bu sevimlidir, bu şakacıdır, bu somurtkandır diye. Hatta karakterler bunu kendi ağzından söylüyorlar, "Ben sevimli.", "Ben şakacıyım.", "Ben de somurtkanım." diye. Siz hiç kendini tanıtmak istemeyen ya da tanıtılmayan bir masal kahramanı gördünüz mü? Yok işte. İlla ki ya kendisini kendi tanıtır, ya da yazar onun hakkında tanım yapar. Böyle de şeyler var işte. İnsanın kafasına bazı şeyleri çocukluktan sokacaksın. Onun kendi düşünmek istedikleri olmayacak, senin düşündüklerini düşünmek isteyecekler. İnsanları tanımlayacaklar, onları seçecekler, seçmediklerini dışlayacaklar...

İnsanı konuşmasından tanırlar gibi bir şey söyledim az önce. Aynı şeyleri konuşursan sevilirsin, senin anladığın şeylerden konuşan birilerini bulursan onlara yanaşırsın. Durum böyleyken farklı düşünen, farklı konuşan insanlar ne işe yarasın ki, değil mi? Böyle farklı yapıdaki insanların yanından geçerken o kişinin yüzüne en fena küfrü edermiş gibi bakarsın. Ama yüzüne o şekilde baktığın insanın kim olduğunu bilemezsin ki. Belki o da senin için en kötü küfürleri etmek istiyor ama kendi için koyduğu kuralları ona bunu yapmamasını söylüyor. Konuşmayan bir insan da elbette bu kuralları başkasına açıklama gereği duymaz. Çünkü karşısındakinin bunları mutlaka bir gün anlayabileceğini düşünür. Hiç anlamayacak olsa bile, anlayabileceği düşünülür hep. Hem zaten küfür etmeye ne gerek var ki? Boşu boşuna iş çıkarmaya gerek yok.

Yeri gelmişken, bu "iş"i de tartışalım. İş, rekabet örneği. Doğduğumuzdan bu yana hep rekabet içindeyiz ya, bize öğretilen o, öğretilmemiş olsa bile içgüdüsel olarak. Nerde olursa olsun illa ki rekabet etmek zorundaymışız gibi geliyor. Rekabet dediğin şeyin ucu sınırı yok. Burada bahsettiğim işin de sınırı yok. Rekabeti küfür boyutuna taşıdın; adam geldi sana pis pis baktı, sen de ona küfür ettin, sonra geldi bu daha sert küfür etti, sen daha sert bir şey söyledin, yumruklar işin içine girdi ve bu iş birileri araya karışıncaya kadar devam etti. Sonuçta ne oldu peki? E, burada sonuç olarak bir şeyin olduğu yok. Sadece biraz adrenalin salgılandı. Yani boşu boşuna iş çıkarmaya gerek yok demenin de açıklaması bu. Konuşmayın, içinize atın, susun.

Az ara veriyorum, yukarıda neler yazdığımı kontrol etmek istemiyorum, olaylar çok karışmış olabilir çünkü, aklıma ne gelirse yazıyorum.

Neyse, ben bu kadar yazdım ama bunları cidden uzun uzun düşünmeye gerek yok. He de geç. Sadece diline hakim olacaksın, gerekirse hiç konuşmayacaksın, insanlar seni kendi kafalarında tanımaya çalışsa bile aldırmayacaksın, ne hissediyorsan onu daha derin hissedeceksin, ne yapmak istiyorsan onu yapacaksın. Kendini sadece konuşarak tanıtmak zorunda olmadığını bileceksin. Bunun için mesela;

Yazacaksın.

Madem konuşmak istemiyorsun, yazacaksın. Bunları birilerine bir şey anlatmak zorunda olduğun için değil, sadece içinden geldiği için yapacaksın.

Yazayım dedim işte, yazdım. 1 saat öncesine kadar Transformice oynuyordum ve bunları bu kadar derinlemesine yazacağımı düşünmüyordum. Yazmama da "gerek yoktu". Yazdım işte. Yayınlasam mı acaba diye düşünüyorum. Silmek o kadar zor değil. Ama yayınlayayım, zararı olmaz sanıyorum. Denk gelin, okuyun işte.

Ama cidden, iyi bir dinleyici bulduğum için mutluyum :)

Karikatür Çerçevesi

2011-09-11T12:16:00.002+03:00

Naber?

2011-08-11T13:24:00.005+03:00

Beni seven, sevmeyen, hayran olan, nefret eden, benle sohbet eden, beni muhattap olunmayacak insan durumuna düşüren herkese kocaman bir naber demek istiyorum:

NABER?

Olur Öyle

2011-08-10T20:30:00.002+03:00

Merhabalar. Yeni cızırtımla karşınızdayım. Bu müziğin hikayesini müziği yapmadan önce değil, yaptıktan sonra buldum. Bu bir bilim adamının çaresizliği. Sen yıllardır oku, oku, oku, sonra bilim adamı ol, git araştırma yap, yeni şeyler keşfet, git o keşfettiğin şeyde bir istisna, bir anormallik bul. Haydi başa dön, her şeyi baştan yap. Ne dersin bu duruma? Bir bilim adamı ne der? Olur öyle...

Yık, Dök, Parçala!

2011-08-09T16:49:00.002+03:00

Nitrome diye oyun sitesi var benim çok sevdiğim. Hayır hayır, Nitrome bana reklamını yaptığım için bana para vermiyor, ben sadece çok sevdiğim için ondan bahsediyorum. Neyse, diyeceğim o ki, benim en sevdiğim oyunlarından biri olan Rubble Trouble'ın Tokyo versiyonu çıkmış. Hemen oynadım ve 30 levelin hepsini bitirdim. Diyeceksiniz ki ne bu Rubble Trouble? Efendim, öncelikle bir beceri, bir zeka oyunu. Size verilen teçhizatla karşınızdaki binayı yıkmaya çalışıyorsunuz. Bina yıkmanın ise zevki bambaşka. Bağımlılık da yapabilir. Buyrun sizlere linkleri şöyle vereyim:

Rubble Trouble NY
Rubble Trouble TYO

İlham Perisi

2011-08-08T16:27:00.006+03:00

Benim hiç böyle saatlerce düşündükten sonra gelen bir ilham perim olmadı:

Çünkü hiç masanın başına oturup da saatler boyunca ilhamın gelmesini beklemedim. Kafama bir anda ne gelirse onu çizdim. Çevreden tepkiler geliyor bazen, niye karikatür çizmiyorsun, karikatürü bıraktın mı, hadi çizsene lan gibi. Aslında çiziyorum, evet, bir defterim var, ama karikatürlerimi temize geçirip bilgisayarda renklendirmeye çok üşeniyorum, cidden.

Ama şu anda buna ihtiyacım var gibi. Bu zorlu sınav zamanlarında çok iyi kafa dağıtıyor böyle şeyler. Sınav için hazırlık benim için "tam" olarak bugün başladı. 2 sınava birden girdim ve acayip yoruldum. Sonra ne oldu, elinde ilham dolu bir torbayla ilham perisi kafamın ucunda dikiliverdi:

-İlhamınızı getirdim abi...
-E getir bakalım...

Böyle böyle geliyor heralde ilhamlar. İnsanın en sıkıya gelmesi gereken bu dönemlerde...

Zaten bilgisayarda karikatür çizmeye OKS zamanında başladım. Ne yazdığımı, ne çizdiğimi araştırmanız çok vaktinizi almaz. Görüldüğü gibi haftada 2 yazı filan yazabiliyormuşum o zaman. Ne için, yaşadıklarımı paylaşabilmem için, keşiflerimden bahsedebilmem için. Çok da yararı oldu bana, kendimi biraz olsun önemli biri gibi hissettim. Kim bilgisayarın başına oturup yazı yazmaya çalışır ki? Anca CS, GTA, FIFA oynamakla uğraşırlar. Diğerlerinden farklı olmak istedim ve çok da iyi oldu, çok da güzel oldu, süper oldu. Şimdi bilmiyorum... Ne olacak... Sıkınmaktan neler neler çıkaracam acaba blog adına... Sınavda ise hedef 500 puan üstü...

Esprilerime Yön Veren İkili

2011-07-27T11:43:00.006+03:00

İşte onlar bunlar efendim. Çocuklar Duymasın'daki Hüseyin ve Şükrü. Ben karikatür çizmeye 9-10 yaşlarında başladım ve o zaman Çocuklar Duymasın vardı televizyonda. Ben de hiçbir bölümünü kaçırmadan izlerdim ve bu adamların karakterleri, tavırları bana o yaşlarda karikatür esprileri bulmamı sağlardı. O günden bugüne neler neler değişti fakat bu adamları yine de unutmamak gerek. Zaten diziyi de kimileri sırf bu adamlar yüzünden izliyor. Bunları işte ben hep sevdim zamanında.

Yapboz Filan Yaptım İşte...

2011-07-25T17:08:00.003+03:00

Merhabalar. Ben bir boka girdim yine, adı yapboz. Yaptım fakat hiç de bozasım gelmiyor onca zamandan sonra. Yapboz yerine yapyap mı diyeyim buna ne diyeyim siz karar verin. Yine de yapboz diyelim, onun adı yapbozdur. Yapbozu 6 günde, günde 3 saat çalışarak bitirdim, ara sıra babam da geldi parça yerleştirdi, sonlara doğru annem de iki üç parça koydu ve büyük bir sabırla yavaşça bitirdik yapbozu. Hoş da oldu. Yakın zamanda çercevelettirmeyi düşünüyorum. Takdir edersiniz ki ne yapayım o kadar yapbozu ben. En iyisi gidip çercevelettirmek. Şunu söylemek gerekir ki, yapboz hoş bir uğraş. Sevdiğin bir modelini alırsan, yapması gayet güzel bir şey. Ben de bu güzel şeyin aşamalarını koymak istiyorum şimdi de:

Şimdi ben de sizden resmin büyük boyutunu görmeniz için resme tıklamanızı istiyorum. Hadi iyi günler.

Her Yol Başka Bir Anı

2011-07-01T11:40:00.002+03:00

Yeni bir 8-bit müziğim. Müziği yapmak zor olmadı, müziğe isim bulmak zor oldu. Müziği defalarca dinledim ve bu ismi bulabildim. Müzik, sürekli devam eden bir yolculuğu anlatır gibi. Sürekli yürüyorsun, sürekli yeni şeyler. Önünde bir çok yol var. İstediğinden gidebilirsin. Hiç birinde pişmanlık duyman gerekmez eğer kendinden eminsen. Hiç birinden de elin boş çıkmazsın. Önemli olan yürümek, yollar o kadar da önemli değil. Her yol başka bir anı...

Asit Soslu Fıstık

2011-06-10T10:36:00.002+03:00

Yine bir 8-bit müzikle karşınızdayım. Merhabalar hepinize. 8-bit müzik programını rastgele karıştırırken yapımına başladığım ve 2 saat içinde tamamladığım bir şarkı oldu bu. Ben bu şarkıyı yaparak ya müzik yeteneğimin olduğunu ya da müzik yapmanın ne kadar basit bir şey olduğunu kanıtladım. Belki ikisini de kanıtladım. İsmi nerden buldun derseniz hiçbir yerden bulmaya çalışmadım, aklıma ilk ne geldiyse onu yazdım. Şarkının tarzını düşününce asit geldi aklıma. Sonra acı soslu fıstık diye bir şey var dedim. Asit soslu fıstık olsa acaba nasıl olur dedim. Böylece Asit Soslu Fıstık olmuş oldu.

Dramatik Bakış

2011-06-08T12:57:00.002+03:00

Ceddin Deden-Mehter Marşı (8-bit)

2011-05-31T18:18:00.008+03:00

Merhabalar. Ben yine yeni bir şey yaptım. Dayanamadım yaptım. Bu sefer de müziğe atıldım. 8-bit müzik yapabiliyorum artık. 8-bit müzik nedir derseniz, size Mario müziğini örnek verebilirim. Ben de Mario müziği gibi bir şey yaptım, ne yaptın derseniz, mehter marşını yaptım. 20 saniyelik güzel bir çalışma oldu. Çalışma tamamen kendi çalışmam. 2 günde programı öğrendim, 3 günde müzik yaptım, yarım saatte de pixelart'ını hallettim. Garip bir çalışma oldu. Bunun oyunu nasıl olur diye düşündüm, güzel olur dedim. Düşünsenize, level 1 Malazgirt Savaşı, level 2 İstanbul'un Fethi filan. Hoş olur.

Bülent Bey'in Aylak Felsefesi

2011-05-06T21:53:00.002+03:00

Bülent Bey, 19. yüzyılın sonlarında yaşamış, hakkında şimdiye kadar hiçbir bilgiye ulaşılamamış, kendi halinde hayatını sürdürmüş bir filozoftur. O dönemdeki felsefi akımlardan etkilenmemiş, yepyeni bir felsefe kurmuştur; bu felsefenin ismi de Aylak Felsefesi'dir. Fakat hiç kimse onun bu görüşünü desteklenmeye değer bulmamıştır. Yurt içinde gazetelerin, dergilerin kapısından defalarca kovulan Bülent Bey gördü ki, fikirlerini bu devlette yayamıyor, gitmiş Avrupa'ya. Nietzsche ile görüşmek istemiştir fakat görüşememiştir. Neden bilmiyoruz. Avrupa'yı iyice dolaşan Bülent Bey, sonra yurduna geri dönmüştür. Avrupa'da da fikirlerine saygı duyulmayınca derin bir karamsarlığa bürünen bu adam, yine de umudunu kaybetmemiş, fikirlerini tek bir kitapta toplamaya karar vermiştir. Bulduğu bir yayınevini zar zor ikna etmesiyle Bülent Bey'in "Aylak Felsefesi" adlı kitabı yayınlanmıştır. Kitabın nerede olduğu uzun süre bilinmemiştir, zaten kimse de araştırmak istememiş. Tesadüfe bakın ki, ben bu kitabı yayınlandıktan 127 yıl sonra buldum. Kütüphanenin birinde, bir masanın ayağını tutturmak için kullanılmaktaydı.

Kitabın başlığını gördüm, şaşırdım. Ne demektir Aylak Felsefesi? Merak ettim...

Açtım okudum. Fazla kitap okuma alışkanlığım olmadığı için bu 255 sayfalık kitabı tam 2 ayda bitirdim. Bülent Bey'i anlayabiliyorum artık. Bu adam hayatı istediği şekilde yönlendirebilen, zaten hayatta da pek çok şey istemeyen bir adam. Bu adam için hayattan korkacak hiçbir şey yok, hayat çok güzel. Aylaklık hakkındaki görüşü ise ilginç; "İnsan aylak kaldığı sürece yaratıcılığını geliştirir.". Başka bir görüşü de; "İnsanlar yaratıcıyken daha fazla ne isteyebilir ki?". Yani Bülent Bey'in görüşleri çoğunlukla yaratıcılık üzerine. Yaratıcılığın insan için en değerli şey olduğunu belirtiyor. Diyor ki, canınız sıkıldığında sadece canınız sıkılmasın, yeni bir şey keşfedin.

Peki neden sevilmemiş bu adam? Çünkü o dönemde herkes kendi kazancının peşinde, insanlar hep olanın daha fazlasını istiyor, daha çok olsun istiyor. Bugün bile öyle insanlar olabiliyor. Kim ister ki bir adamın çıkıp da "Daha fazlasına ihtiyacınız yok, siz kendinize yetersiniz!" demesini? Bülent Bey böyle bir görüşü savunduğu için suçlandı... Ama sorun bakalım kendisine, o bu durumdan rahatsız mı? Hayır, hiç de değil. Suç işlemedikçe neden suçlu olsun ki?

(Bülent Bey'in hikayesini dinlediniz. Bülent Bey bir hayal ürünü olabilir belki ama bu fikirler gerçeğe dönüşebilir.)

3 Ayda Ne Yaptım?

2011-04-24T11:12:00.005+03:00

Merhabalar. Biliyorsunuz ki bir süredir Blogspot kapalıydı (10 blog yazarından 8'i bunu yazıyor...). Ben de aylardır ne yazı yazıyor, ne de karikatür çizebiliyordum. Gördüğünüz gibi artık Blogspot açıldı ve ben yine bir şeyler yazıp çizebiliyorum, ne mutlu bana... En son 23 Ocak'ta bir karikatür çizip siteye yollamışım, sonrasında bir daha yollamak nasip olmamış. 3 ay sonra yeni bir karikatür çizip de koyabildim sonunda. Peki ben bu 3 ay içerisinde ne yaptım?

Proje yarışmasına gittim İstanbul'a. Matematik dalında kendi projemi sundum. Diyeceksiniz ki şimdi, karikatüristin matematikle ne işi var, sen oturup karikatürünü çizsene... Hayır efendim, karikatür çizmek zorunda değilim. Bazı karikatüristler hayatını sadece karikatür çizerek geçirebilir, ama bu benim başka şeylerle uğraşmamı engellemez. Bakın, engellememiş ki, katıldığım proje yarışmasında bölge birincisi oldum. 12 Mayıs'ta da final için Ankara'ya gideceğim. Eğer, "Ben karikatür çiziyorum ve ömrüm boyunca başka bir şeyle uğraşmamalıyım, o şeyler zaten gereksiz şeyler..." deseydim ne birincilik görürdüm, ne de başarı duygusunu...

Bunları geçelim de, orada neler yaşadığımı anlatayım...

28 Mart'ta yola çıktık, 2 saat yolculuktan sonra İstanbul'a vardık. Otobüslerle, servislerle direk YTÜ Davutpaşa Kampüsü'ne gittik. Gittiğimiz yerde herkesin projesini anlatacağı yerler hazırdı. Herkesin numarası filan vardı, benimki de 77 idi. Bir standta 2 proje birden duruyor. Herkesin 1 masası, 2 sandalyesi var. Benim yanımdaki proje, okulumuzdan bir projeydi. Zaten bizim okuldan 6 proje çıktı, projeleri de arka arkaya gönderdiğimiz için yan yana duruyorduk. Yanımdaki arkadaş okulda konuştuğum birisi değildi, ama İstanbul'da hepimiz arkadaştık zaten, herkes birbiriyle anlaşabiliyordu. Derken, afişlerimizi astık. Afişlerin asılması 1 saatte tamamlandı. Kendi afişimi, boyum uzun olduğu için 5 saniyede asabildim. Davutpaşa Kampüsü'ne saat 13'te gelmiştik, afişlerin asılması da 1 saat sürdü, ondan sonraki 2 saat öylece olduğumuz yerde oturduk hiçbir şey yapmadan. Etrafta da kimse yok, biz erkenci davranmışız biraz. Zaman çabuk bir şekilde geçti ve biz mavi bir otobüse binerek otelimize gittik. Otelden bahsetmemi isterseniz, fena değildi otel, yemekleri filan güzeldi. İlk günü işte böyle geçirdik.

İkinci gün, artık herkes gelmişti ve projeler anlatılmayı bekliyordu. Saat 10'dan itibaren ilkokullular gelmeye başladı. Ama ben ilkokullu olduklarına bakmadan anlattım projemi (Projem onlara göre değildi.). İlk anlatışımda çok kızardım, terledim, hocama söyledim, hocam da 4 kez anlattıktan sonra geçer dedi. Dediği oldu. 4 kere anlattıktan sonra terleme filan hiçbir şey kalmıyor, paldır küldür anlatıyorsun. Hiç unutmam artık, çocuğun biri (7. sınıfa gidiyordu sanırım), projemi anlattıktan sonra "Siz çok akıllısınız." dedi tebessümle. Biraz da korkmuş gibiydi, ama ne yapayım, dinlemeseydi o da... Derkeeen, matematik jürisi projeleri dolaşmaya başladı. İlk proje benimdi, o yüzden pek rahattım. Projeyi anlatmaya başlamadan, onlar soru sormaya başladı, bu nedir, burada neden böyle yaptın filan. 3 jüri vardı, jürilerden en ciddi olanı bana aynı soruyu en az 5 kere sordu, ben de o soruyu 5 kere aynı şekilde cevapladım. Hocama bunu söyleyince "Onlar sana zarf atmışlar, sen yememişsin, aferin bak." dedi. Kızdırmaya çalışıyorlarmış beni... Jüri sonra bana "Saat 13'te bir oda var (neresiydi hatırlamıyorum), o odaya gel." dedi. Gittim odaya, toplantı odası gibiydi. Soru sormaya başlamadan önce projemi çok beğendiklerini belirttiler. Jürilerden 2'si projemi kesinlikle çok beğenmişti, ama ciddi olan jüriden pek emin değilim, o kötü bakıyordu biraz bana. Soru sorma kısmına geldiklerinde, ayrıntı sordular, bunu daha önce kim bulmuş, böyle bir şey daha önce yapılmış mı, filan diye. Hepsini 5 dakikada anlattım ve odadan çıktım. Çıktığımda rahattım. Artık kalan 2 günün çabuk geçmesini ve ödül töreninin gelmesini bekleyebilirdim...

Üçüncü gün, liseliler daha çok gelmeye başladı. Liseliler hep grup halinde geldiler. Bu grubun bi tanesi benimle t.şak geçmeye gelmişti. Grubun başı dedi ki "Biliyor musun, bir üçgende açılar 30, 60 diye verildiğinde ben 90'ı bulamıyorum, sonra bir bakıyorum, soruda zaten 90 olduğunu belirtmiş, ben senin projenden hiçbir şey anlamıyorum mesela şu an, neyse hadi kolay gelsin." dedi ve klasik el şakalarından birini yaptı. Öyle saçma bir gün oldu...

Dördüncü gün, sabahtan bir ilkokullu grup geldi. Çocuklar daha 3. sınıfa mı ne gidiyor, hocaları projemden bahsetmemi istedi. Ben de dedim ki, "Geometri biliyorlar mı?"... Hoca da "Şöyle basitçe anlatın hemen." dedi ve ben de 3 saniyede ne yaptığımı anlattım, teşekkür edip gittiler. Memnun kalmadılar tabi. Geometri bilmeyen adama nasıl daha önce geometride yapılmamış bir şeyi anlatabilirsin ki? Neyse, bu grup gittikten sonra bir üniversiteli geldi (pek ukalaydı), senin önerinde bahsettiğin olayı (ayrıntıya girmek istemiyorum bu konuda) Kepler daha önce bulmuş olamaz mı, dedi. Ben de düşündüm, aslında bulmuş olabilirdi, ama bulmuş olsaydı bilirdim heralde dedim kendi kendime. Bu öğrenciden sonra da pek gelen olmadı ve afişleri toplama saatimiz geldi. Afişleri toplarken pek mutluyduk. Afişleri topladık, mavi otobüsümüzü bekledik, otelimize gittik, otelde artık kim birinci olacak, kim derece yapamayacak, onları tartıştık. Tabi ben birinci olabileceğimi söylemedim. Yine de birinci olacağımı hissediyordum.

Bu projeyi anlattığım 3 gün içinde bir şeyden bahsetmeyi unuttum: Broşür toplayan insanlar. Bu tip insanlar oraya sadece broşür toplamak için geliyorlar ve broşürün yoksa seni hiç s.kine takmıyorlar. "Broşür var mı?" diyorlar, ben de yok deyince, "Peki..." deyip kaçıveriyorlar. Adama küfreder gibi ne o öyle... Onlar böyle yaptıkça aklıma hep Mini Çakal geldi. "Madem bedava, neden broşür toplamayayım?".

Geldik 5. güne, yani ödül törenine. Ödül töreni için Beşiktaş Kampüsü'nde Oditoryum'a gittik. Arkadaşlar sabahlamıştı ve pek yorgundular. Ben de zaten 1 saat kadar uyumuştum, öylece mal mal ödüllerin kimlere gittiğine baktık. İlk önce üçüncüler açıklandı. Bizim okuldan tek bir kimya projesi vardı, o da benim sınıfımdandı, o üçüncü oldu. Sonra matematikte de bizim okuldan üçüncü çıktı. Sonra ikinciler açıklandı ve matematik ikincisi yine bizim okuldan çıktı. Birinciler açıklanırken herkes heyecanlıydı, çünkü herkes ya birinci olmuştu, ya da hiç dereceye girememişti. Matematik projesinden 3 tane birinci çıkacaktı. İlk birinciyi söylediler, sonra benim ismim söylendi. Sahneye rahat bir hareketle çıktım, ödülümü, kalemimi, çiçeğimi aldım ve yerime geçtim, okul arkadaşlarım sarstılar beni sevinçlerinden. Sonra dereceye girenler paralarını aldılar filan (kaç aldığımı söylemeyim, ayıp olur), dışarı çıktık... Annemi aradım, dedim ki, "Anne ben birinci oldum yea...". O gün de 1 Nisan olduğu için annem şaka yapmış olabileceğimi düşündü, fakat sonrasında birinci olduğuma inanınca çok sevindi. Dereceye girenler ailelerine mutlu haberi verdikten sonra Beşiktaş yollarında ellerimizde çiçeklerle romantikler gibi yürüdük. İskendercide iskenderimizi yedik. Sonrasında da otobüsümüze bindik ve Edirne'ye geri döndük. Böylece İstanbul macerası sona erdi.

İstanbul'da Cevahir AVM, pek güzel bir yer. Eğlence yeri süper. Onlardan bahsedemedim, üzgünüm, belki sonra bahsederim...

İyi günler... Pek uzun bir yazı oldu...

Soldan sağa, Ahmet Emin, ben, Merve, Kardelen, Barış, Oğuz Hoca, Tuğcan, Elif, Ayşenur (Yukarıda bahsettiğim hocam bu fotoğrafta yok :) )

Küçük Bir Formül

2011-02-05T15:19:00.008+02:00

Şimdi sizlere yaklaşık 45 dk önce bulduğum bir formülü anlatıcam. Toplam-çarpım sembolleriyle alakalı. Daha önce böyle bir formül yaratıldı mı bilmiyorum ama sonuçta kendi kendime bulduğum bir şey olduğu için kendi adıma sevinebilirim. Kısaca şöyle:

Sağdaki üçgen, 1'den n'e kadar olan sayıların toplamını temsil etsin. üçgenin ucu 1'i, tabanı n'i temsil ediyor.

n'den 2n'e olan sayıların toplamını da ikizkenar yamuk şeklinde gösterdim. Bu yamuğu, yukarıdaki üçgenler şeklinde 3 parçaya böldüm. Niye bölmeyim ki? Böldüm ve aşağıdaki formülü buldum. Soru çözerken hız filan sağlar belki ne bileyim...
24 Nisan düzenlemesi: Formülün genellemesi

Şu şekilde:

(x ve (x+1) burada n değişkeninin katsayısıdır)

Aslında bu formülü en üstteki formülü bulduktan 1 gün sonrasında bulmuştum, fakat görüyorsunuz ki üşengeçlik...

Bugün Hava Çok Tuzlu Cacık Gibi

2011-01-24T08:58:00.004+02:00

Bugün hava çok tuzlu cacık gibi. Kapalı. Bulut zaten buluta benzemiyor. Sadece dümdüz gri bir gök var dışarıya baktığımda. Hiçbir şey yapasım yok bugün. Yine de az zorlamalıyım kendimi. Hava, dediğim gibi bana çok tuzlu cacığı hatırlatıyor. Çünkü böyle güzel değil, normal cacık gibi değil. Normal olsa bulutlar buluta benzer. Çok tuzlu cacığın ne demek olduğunu okulumun yemekhanesinden biliyorum. Zehir gibi birşeydir o. Güzel olmasını beklerim ama aldığım bir kaşıkla bütün günümü o cacığı düşünmekle geçiririm. Derim ki, o kadar tuzu nasıl bir araya getirmişler? Nasıl önümüze cacık olarak çıkartmışlar? İşte bundan bahsediyorum sevgili dostlarım. Bugün hava çok tuzlu cacık gibi...

Tuz demişken bunu buldum, süper bir icatmış (Yemekhanede bunlardan 5-6 tanesini bir kaseye atıyorlardır herhalde.):

Alper Bilardo Oynuyor

2011-01-23T19:43:00.002+02:00

Merhabalar, yine ben. Bu aralar dominolar, bilardolar bayaa bi eğleniyorum. Bilardo oynamadığım gün yok. Herkesten gizli gizli bilardo oynuyorum. İnternette yapıyorum tabi, gerçek masada hiç bi şey yapamam. Miniclip'te var bir oyun, adı 8 Ball Pool Multiplayer diye. Kendine Miniclip üyeliği alıyorsun önce (almasan da olur ama alsan daha iyi), sonra topları vurup vurup deliklere sokuyorsun. Çeşit çeşit ülkeden insanla bilardo oynuyorsun. Oyunda seviyeler var. Rookie ile başlıyorsun, 2. seviye Amateur oluyor. Daha fazlasını bilmiyorum. En fazla Amateur'a kadar geldim, sonra elin Kanadalı'sı yendi beni, ardından Hintli, Yunanlı, Hollandalı derken bir bakmışım seviyem yerlerde sürünmüş, 'Guest'lerle oynuyorum. Resimde en fazla geldiğim seviye var. Oraya gelene kadar canım çıktı. Ben şimdi bu kadar Hollandalı, İngiliz, Rus filan diyorum ya, Türk yok mu hiç diyeceksiniz, var. Türkler var. Yurttaşlarımla oynamak daha bir zevk veriyor. 7 el filan oynayabiliyoruz.

Ben şimdi paragrafı böyle anlamsız bir şekilde bitirmek zorundayım, çünkü nasıl bitireceğimi bilemedim. Neyse, bir gün bu oyunda karşılaşırsak 5 kere 'LOL' dersiniz bana, ben de sizi tanımış olurum, sabah akşam oynarız.

8 Ball Pool Multiplayer - Spor Miniclip.com Oyunları - Ücretsiz Çevrimiçi Oyun Oynayın

Tiksinç-(Pisuvar?)

2011-01-22T19:11:00.002+02:00

Domino Öğrenmek İster misiniz?

2011-01-15T12:23:00.004+02:00

Merhabalar, uzun bir aradan sonra yeniden yazmak güzel. Kendime yeni bir blog kurdum, adı da Domino Hakkında... Kendi bilgimle Domino öğretiyorum. Siteye girdikten sonra diyebilirsiniz ki, "Ulan bu nasıl Domino öğretmek, orada yazanların hiçbiri doğru değil, bırak bu işleri...", fakat benim bildiğim yolla daha kolay Domino oynanabildiğini keşfettim. Daha da eğlenceli oluyor hatta. O yüzden yanlış ya da doğru, bir oyun kültürü kazandırmaktır amacım. Saysan zaten bir sürü Domino çeşidi var... Neyse, ben artık bu işlerle uğraşıyorum, bunu belirteyim dedim sadece. Bloglarıma pek bakamıyorum, onun da farkındayım, hele tatiller gelsin de...

Bekliyorum ha: http://dominohakkinda.blogspot.com/

Yılbaşından Önce Bir Görüntü

2010-12-31T20:25:00.001+02:00

"Size sarmayı sevdiğimden bahsetmiş miydim?"

Yaprak Yerine Dal Döken Ağaç

2010-10-27T21:52:00.002+03:00

Merhabalar efendim. Konuya hızlıca bir giriş yapayım... Malum sonbahardayız. Ağaçlar artık metabolizmalarını yavaşlatmak için yapraklarını dökmeye başlıyor. Yapraklar sararıyor, kuruyor, şekilden şekle giriyor ve kendiliğinden düşüyor. Ancak videoda gördüğümüz istisna dalını da dökebiliyor. Dalına dokunduğum anda elimde kalıyor. Ben yine çok uğraşmadım ağacın dallarıyla fakat manyak arkadaşım o dallardan bir demet kadar kopardı. Kocaman bir demet böyle. Korkuttu beni biraz. Ama şöyle de düşünülebilir, neden düşünülmesin; belki faydalı bir iş yapmışızdır, bu ağaçlar yapraklarını dökerek kendilerine zarar vermek istemiyordur heralde. Vardır bir bildiği, biz de ona bir şekilde yardım etmişizdir. Öyle bir yardım söz konusuysa ben gayet sevinirim. Zarar vermemiş olmayı umuyorum...

Sarhoş Uğurböceği

2010-10-22T20:56:00.002+03:00

Okulda bir sürü uğurböceği var bunun gibi. Ne yaptıklarını, neden geldiklerini bilmiyorlar sanki. Bütün gün duvarlara yapışıp duruyorlar. Masama konan bu böcek onlardan farklı olarak bunu çekmeden 1-2 dakika önce break-dance da yaptı. Kalemle etrafına daire çiziyorum, kaleme bakıyor, hemen daireden kaçmak istiyor, ama nereye gideceğini de bilemiyor hayvancağız. Ben de bunu böyle bloga malzeme yapayım dedim, nasıl, iyi malzeme olmuş mu?

Site Aylak Kaldı

2010-10-22T20:43:00.003+03:00

Siz farkındasınız, ben farkındayım, bu siteye giren herkes farkında; ben bu siteyi uzun zamandır işletmiyorum. Uzuuun zamandır. Neden bilmiyorum ama işlemiyor site. Karikatür de çizemiyorum eskisi gibi. Sadece test çözüyorum ve bunu isteyerek yapıyorum. Nasıl yaptığımı sormayın, yapıyorum bir şekilde... Matematik çözmeden duramıyorum arkadaş. İlla çözücem. Site konusuna geri dönersek bununla alakalı hiç bağlantısı filan yok. Ben 8. sınıfta da bi sürü test çözdüm ama bloguma da yazımı yazdım. Karikatür de çizdim. Öyle acayip (acaip yazıyorsunuz ya, o yanlış bir şey bence) bir rahatlık vardı. Şimdi hepten rahatladım, karikatür çizemez oldum. Yine bir iki şey karalıyorum ama paylaşasım gelmiyor insanlarla. Site tasarımı değiştireyim diyorum, nasıl yapacağımı bilemiyorum. Bi yandan kapkara yapayım diyorum, karamsar, ciddi bi havası olsun; diğer yandan hippiler gibi renklere boğayım diyorum. Öyle bir kararsızlık. En sonunda dedim ki, kalsın böyle, iyidir böyle iyi...

Sonuç olarak astronot giysisi giyip "Ohaaa... Bi sürü cebi var laan..." diyecek kadar acayipim ben bu aralar. ("acaip yanlıştır" diyorum bak.)

Ders Çizimleri, Saçmalıyorum.

2010-09-01T00:10:00.002+03:00

Çok sıkılıyorum ben ama.

Şikayetim Karper'e

2010-07-16T11:34:00.005+03:00

Sevgili Karper üreticileri;
Şunu bilmenizi isterim ki ben krem peynirlerinizin o konik şeklini pek sevmiyorum. Tadı çok güzel, ona bir şey demiyorum fakat şekli beni her gün zor durumda bırakıyor. Ekmeğin üstüne her tarafına eşit dağılacak şekilde süremiyorum. Bir kısımda çok peynir oluyor, bir kısımda az peynir oluyor. Tamam, belki yuvarlak kutusuna uyacak şekilde yapıyorsunuz, daha kolayınıza geliyor ama biraz tüketicileri de düşünün, bunlar hiç ekmeğe doğru düzgün karper sürebiliyor mu diye... Süremiyorum ben. Bu yüzden diyorum ki, şu karperleri ya yuvarlak ya da elips biçiminde yapalım. Ben o zaman daha çok sevinirim. Kabını da silindir biçiminde yaparsınız, sonra o kap daha rahat taşınabilir mesela... Bi düşünün bu fikrimi bence...
Saygılar,
Alper Dağlı

Kamerada Görünen Olağanüstü (!) Varlık

2010-06-11T19:56:00.003+03:00

Star Haber'i izliyorum şimdi, bi haber gösterdiler, haberde güvenlik kamerasına yansıyan acayip ışıltılı, olağanüstü, allak bullak bir ışıltı var dediler. Ne bu acaba, uzaylı mı falan filan bi sürü saçmalık söylediler. Sadece insanları korkutmak amaçlı... Üstelik gidip bilim adamlarına filan da sormuşlar, bilim adamları da bilememiş! Ama ben biliyorum? Demek ki ben bilim adamlarından daha akıllıyım ki, ben onun örümcekten başka bir şey olmadığını bilebiliyorum. İnsanlarımız abartmakta çok usta. Herkes birbirini böyle boş şeylerle korkutuyor. Ben böyle bi görüntüyü daha önce de gördüm. Bayaa beyazz beyaz ışıltılı bi şeyler. Ama gidip de "Bu ruhtur la, koruyun kendinizi." demedim. Onun bi böcek olduğu çok belli. Yoksa hangi varlık koltuğun arkasından tavana kadar dümdüz bir şekilde yürüyebilir? Başka bir ihtimal de bunun görüntü hilesi olmasıymış... Allah Allah... Kim bu kadar uğraşır ki bir güvenlik kamerasına ışıltılar koymakla?

Yapmayın böyle şeyler ama ya, yazık... Her şeye de inanılmaz ki hemen...

Az Ünlü Olmak

2010-06-02T16:35:00.005+03:00

İşte az ünlü olmak böyle bi şey.

Kaç gün önce, üç dört gün önce filan Edirne'ye çevre tırı geldi. Eğlence var, fidan dağıtıyorlar, şapka dağıtıyorlar filan. Çevre gönüllüsü filan oluyorsun. Ben de gittim orada çevre gönüllüsü oldum. Şapka virdiler. Zaten şapka için gittiydim. Haha. Yok ya, bayaa gönüllüsü oldum, protestolara filan gidicem. Hoha...

Bi ara teyzenin biri geldi, "Şapkamı verin çabuk, mevlide gidicem, kaynımın otuz yedisi bugün, mevlide yetişçem, verin de şapkamı gideyim." dedi. Olabiliyor böyle şeyler. Ama neden oluyor anlayamıyorum. Şapka almanın nesi bu kadar önemli anlayamadım. Kaynın ölmüş, sen ne diye oraya şapka almaya geliyorsun. Anlayamıyorum.

Neyse; öyle derken ben bindim tıra, kağıdı karaladım filan, görevlilerden birisi fotoğrafımı çekmiş sağolsun. Babam da orada görevli olduğu için farketmiş benim fotoğrafımın internette fink attığını söyledi bana, ben de buldum, hoşuma da gittiğğ, kafama da yattığ yaniğğğ...

Az ünlü olmak böyle bi şey işte. İsmini bilmiyorlar, kim lan bu filan diyebiliyorlar, ama sen insanların gözlerine girebiliyorsun, belki onların hoşuna gidiyor, belki de gözlerini köreltiyorlar ama sonuçta sen orda "var" oluyorsun.

Hehehe...

Eyjafjallajökull'dan Kaçış Oyunu :)

2010-05-11T21:01:00.002+03:00

Volcanic Airways

Escape from the Icelandic volcano's ash cloud in your airplane!

Play this free game now!!

Buyrun size kaçış oyunu. Şimdi buldum. Oynayasım geldi. Sonra da tavsiye edeyim dedim ve şu an da tavsiye etmiş bulunuyorum. Bu arada spiker olsam Eyjafjallajökull demekten iyi para kırarmışım. Hep İzlanda'daki yanardağ patlaması. Kimse diyemiyor ki Eyjafjallajökull patladı diye... (Eyjafjallajökull'ların hiçbiri kopyala-yapıştır değildir...)

Kısa Kısa

2010-05-09T12:01:00.007+03:00

Kısa kısa,
Şiir yazmak...
Ne kadar moda oldu...
Düz yazı gibi;
Sadece ara ara duraksıyorsun...
Bir de böyle boydan boya yazılan dizeler de olur ya hani...
Hiç sevmiyorum.

Zaman Makinesini Bulan Adamlar

2010-05-09T11:45:00.003+03:00

Buyrun. Üstteki MEB'in 10. sınıf kimya kitabından, alttaki ise yine MEB'in 10. sınıf biyoloji kitabından alınmıştır. Tarihlerden anlıyoruz ki, zaman makinesi çoktan bulunmuş da haberimiz yok. Bakalım daha neler göreceğiz...

Strese Bire Bir!

2010-05-06T20:23:00.002+03:00

Günde 3-5 kere bu hareketi yapın, ne stres kalıyor ne depresyon kalıyor, ne bi şey kalıyor... :)

Amerika'da Ünlü Bir Avukatın Kaybettiği Tek Dava

2010-03-31T22:06:00.002+03:00

Ünlü bir futbolcu karısını öldürmekle suçlanıyordu. Ama karısının cesedi ortada yoktu.
Futbolcu sanık sandalyesinde oturuyordu.

Kucak dolusu parayla tuttuğu avukatı jüriyi ikna etmeye uğraşıyordu:
"Sayın jüri üyeleri, müvekkilimin suçsuz olduğuna yürekten inanıyorum. Buna az sonra sizler de inanacaksınız. Neden mi? Bakın, şimdi ona kadar sayacağım ve müvekkilimin öldürdüğü iddia edilen karısı bu kapıdan içeri girecek...
1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10"

Bütün jüri kapıya döndü. Kimse girmedi içeri.
Avukat bir savunma dahisiydi, öldürücü hamlesini yaptı:
"Bakın, siz de kadının öldüğüne inanmıyorsunuz. Çünkü hepiniz içeri girecek diye kapıya baktınız. İşte kararı buna göre vermenizi talep ediyorum."
Ancak jüri ünlü futbolcuyu suçlu bulduğunu bildirdi ve dava bu şekilde sonuçlandı.
Mahkeme çıkışında avukat, jüri başkanına yaklaştı:
"10' a kadar saydığımda siz de diğer üyeler gibi kapıya baktığınız halde neden böyle bir karara imza attınız?"
"Doğru" dedi jüri başkanı; "Ben de kapıya baktım, ama müvekkiliniz kapıya bakmıyordu."

En iyi analist herkes bir noktaya bakarken, o noktaya yönelen bakışları izleyen kişidir.

Sayılar ve Yemek

2010-03-16T17:16:00.002+02:00

Merhaba. Bugün sayılardan bahsedicem. Daha doğrusu o sayıların karelerinden bahsedicem. Bu sayıları da yiyecek maddesiymiş gibi anlatıcam. Şimdi gelgelelim 0'ın karesine. Biliyorsunuz ki, 0'ın karesi yine 0'dır. Ben bunu zeytine benzetiyorum. Evet. Zeytine benzemekte. Sonra, 1'in karesi yine 1 oluyor. Bunu ise ekmekle eşleştiriyorum. Neden bilmem. Canım öyle istedi. Sonra 2'nin karesi 4. Ben bu 4'ü peynirle acayip uyumlu buluyorum. 4, benim için peynir demek. Hem de az sararmış, yağlı peynir demek. 3'ün karesi, yani 9, bana çileği hatırlatıyor. 3 kere 3 deyince "Çileek!" diyesim geliyor. Sonra 4'ün karesi var. 16 ediyor. Bu 16'yı en güzel armutla eşleştirebiliyorum. 16 bir armuttur. 5 kere 5 benim için kek demek. Hem de çikolatalı. 6 kere 6 portakalı anımsatıyor. 7 kere 7 poğaça gibi geliyor. Hamurlu bişey yani. Hamur olan her şey 49'muş gibi geliyor. 8 kere 8 sanki içlerinden en güzeli gibi. Onu elmaya benzetebilirim. Evet. Elma olur. 9 kere 9 ise benim için inciri ifade ediyor. 81 incirdir. 10 kere 10, 100 ediyor. 100 benim için olsa olsa patates olur. Çok özel bişey bulmaya çalıştım 100 için ama olmadı, patates yaptım 100'ü.

Peki bu yazının ana fikri nedir?
"Saçmalamak serbest!"

Hehe. Mesela şimdi de bilgisayarıma pasta yedirmek isityorum. Çok güzel ya...

Oyuncak Kıskacı

2010-02-27T13:00:00.002+02:00

Uzun bir aradan sonra yeniden merhaba. Bugün acayip bir makineden bahsedeceğim. Oyuncak kıskacı. Hani olur ya böyle dünyayı yok etmeye çalışan makineler filan. Onlardan bir tanesi de bu işte. Bu makine önce insanı hipnotize ederek cebindeki bozuk paraları yiyor. Sonra o insan bir hevesle oyuncak kapmaya çalışıyor. O kadar konsantre oluyor ki, gerçekten oyuncağını alacağını sanıyor. Alıyor da. Ama kıskaç öyle iğrenç bişey ki, buna izin vermiyor, "lüp" diye atıyor oyuncağı boş yere. Kıs kıs kıs diye gülüyor kıskaç. Göbeğini tutarak gülen adamlar gibi bi ileri bi geri sallanıyor. O anda insan büyük bir hayal kırıklığı yaşıyor. Ama kimi şanslı insanlar o makinenin gazabına uğramadan oyuncağını alabiliyor. Bi tane alsa iyi, iki tane bile alabiliyor. Ki ben iki tane aldım, odamın bi köşesinde asılı duruyorlar. Her sabah bakıyorum ve diyorum ki, "Ehe", "ben kazandım.". Böyle bir olay işte bu da.

Şimdi diyorum ya böyle şanslı insanlar filan var diye. Şanslı olmayanlar ama akıllı olanlar da var. Bi gün Brainiac diye bi programda gösterdiler onun tekniğini. Bi tane kutusu oluyormuş bu makinelerin içinde, o kutuyu açıp içinde bazı ayarları karıştırman gerekiyomuş. Bu ayarlar bile bile "az"daymış. Adamlar bayaa uğraştılar, düğmeleri filan çevirdiler, yine para attılar, kıskaçla oyuncağın üstüne geldiler ve oyuncağı aldılar. Kıskaç sıkı sıkı sarılmıştı oyuncağa. Böyle bir kurnazlık işte bu da.

Bu yazının ana fikri nedir peki? Ben de bilmiyorum. Aklıma geldi yazdım. Böyle bir yazış işte bu da.

Farklı Bir Şekilde

2010-02-02T09:59:00.007+02:00

Merhaba. Şu üstte gördüğünüz karikatürü yeni çizdim. Değişik bi tarz denedim. Güzel de oldu bence. Değişik tarzlar denemek lazım bazen. Mesela benim ilk çizdiklerimle bugün çizdiklerim arasında çok fark var. 10 yaşındaki çizimim farklı, 13 yaşındaki farklı, 14 yaşındaki daha farklı...

10 yaşında çizdiğim karikatürleri saklasaymışım keşke. Salaklıktan olsa gerek hepsini yırtıp yırtıp çöpe attım. Kendi kendime. Ama hala bi tanesi duruyo bilgisayarda. Elimde kalan tek eski "eser"im o. Hehe. Resme tıklayarak daha büyük görme imkanınız var.

Sonra 13 yaşında yeniden ateşlenip çizdiğim şeyler var; ki onları Dedimki-Karikatür'de yayınlamıştım. İlk zamanlarda kendimi bi şey sanıyodum güzel karikatür çiziyorum diye, ama sonra baktım ki, cidden kötüymüş yahu. Şu anda da iyiyim gibi geliyor ama belki 5 yıl sonra baktığımda daha fena gelicek. Sonra gelişicem azcık, 5 yıl sonra yeniden küçümsiycem kendimi. Böyle gidecek bu.

Yine de insanın yaptıkları şeyleri gözden geçirip hatasını bulması güzel bir şey. 5 yıl sonra çıkıp da "Ne kötüymüş ha eskiler..." diyebilmek filan. Budur kısaca. Farklı şeyler denemek gerek.

Dünya'ya Bunlar İçin Geldim

2010-01-09T12:51:00.003+02:00

Dünya'ya geliş sebebimi araştırıyorum, araştırıyorum, ama bulamıyorum. Kesin bir şey söylemek zor. Ama bi şeylerden zevk aldığımı farkediyorum. İşte, diyorum; Dünya'ya bunlar için geldim. Bir kalemi keskin bir kalemtraşla "cırtt, cırrt" diye açmak için geldim. Ne güzel bi şey ama... Sonra çöpleriyle oynamak, kalemin kesilmiş kısmına dokunmak, koklamak. Ki tahta kokusu da güzeldir... Bunlar birer zevk benim için. Sonra hamur silgi var. Onun da kokusu güzel. Lütfen bana koku bağımlısıymışım gibi bakmayın, sadece kokuları güzel böyle şeylerin... İşte hamur silgi de öyle güzel bi şey. Şekilden şekle girebiliyor, ama ben sadece b.k şekline sokmakla yetiniyorum; olsun... Ama seviyorum ben bunları. Sonra... Hiç iki tarafı açık küçük bi kalem kullandınız mı? Sıkıntılara birebir. Test çözerken onu çevirmek, hangi tarafının denk geleceğini düşünmeden kağıdı karalamak (çünkü iki tarafı da aynı) ne güzel... Sonra Artline kalemimi seviyorum. Ne çizsem onunla güzel oluyor gibime geliyor. O da yumuşak, o da güzel. Ama bunlardan birisi var ki, en acayibi o. İsmini bile bilmiyorum ama nasıl anlatsam, böyle portakallı diye alıyosun, yiyosun, yiyosun, hiç ummadığın anda nane tadı doluşuyor ağzına. Gerçi bu iğrenç ama neyse, bu da beni etkileyen bi şey...

Kısacası bu... İkide bir yazıyorum, o güzel şu güzel diye. Güzeller işte...

"Seni Tüm Böbreğimle Seviyorum!"

2009-12-26T15:12:00.002+02:00

Aşk denince aklınıza ne geliyor? Sevgi, mutluluk... Ve kalp... Her zaman bir kalp şekli beliriyor zihnimizde. Ama ben bunu istemiyorum. Hayır, kalp olmaz. Çünkü kalp, ne biliyim, bana çok çekici gelmiyor. İşi gücü pompalamak. Aşkı nasıl temsil edebilir ki? Aşık olunca heyecanlanıp kalbin atıyor, belki ondan böyle düşünüyorsun. Diyorsun ki, "Aha, aşkın kaynağı kalp!"... Hayır, değil. Aşkın kaynağı böbrektir. Sevgi, mutluluk ve böbrek. Adrenalin. Aşık olunca deli gibi adrenalin salgılıyorsun ama bunun farkında olmuyorsun, diyorsun ki kalp. Böbrek ne işe yarayacak peki? Böbrek pis bi şey mi ki sen böbreği sevmiyorsun? Halbuki, sen heyecanlan da, mutlu ol diye elinden geleni yapıyor zavallı... Kalbini attırtıyor sana. Daha ne olsun? Kalp tek başına heyecan yaptırabilir mi ki? Bunu yapan böbrek işte... O yüzden böbreğimizle sevelim; lütfen...

İğrenç Bir Şekilde

2009-12-13T18:36:00.003+02:00

Merhabalar. Size bir şey sormak istiyorum. Evet; özellikle size. Şu yanda gördüğünüz tavuk etine ne dersiniz? Çok lezzetli, ooh, mis gibi kokuyo filan. Peki önünüze geldiğinde nasıl yiyeceksiniz onu? Evet, ben bu kabusu bugün yaşadım. İsim filan da vermek istemiyorum, -yiyen bilir zaten- bi yerde bayaa büyük bi menü yedim ben. İçinde sırf tavuk eti var. Bi tavukburger var, bi mısır var, bi patates var ve bi de iki tane kocaman tavuk var. Yağlı yağlı. Etrafta çatal yok. Çünkü bu fast-food. Fast-food'larda insanlıktan çıkılır genellikle. Bi tek kaşık var. O da mısırı yemek için. Kaşık kullanamadım. E çatal da yok? Bakındım çevreme. Çevrede insanlar filan var bi sürü. Ayıp olucak şimdi filan dedim ama baktım ki hepsi muhabbete dalmış. Ee, o zaman s.çsam kimse görmezdi. Ben de elle yedim onu. Fakat bu patates yemek gibi değil. Hayır, alakası yok. Tavuk lan bu, hem de bayaa yağlı. Patatesi yemenin bile bi asaleti var, patates ikon haline gelmiş. Bu tavuk. Kemikli hem de. Değil öyle lüp lüp yenenlerden. Neyse, ben bunu öyle bi yedim ki, kendimi tanıyamadım bir an için. En son yemeyi bıraktım. "Ne yapıyorum ben?!" dedim kendi kendime. Sonra "Boşver lan, kimsenin umrunda değil." deyip devam ettim yemeye. Sıyırdım yedim, sıyırdım, yedim. Bu da öyle bi macera oldu.

Bu arada biraz kurnazlık ederseniz, o yerin neresi olduğunu da görürsünüz.

Özlemişim ben yazı yazmayı lan... Sağlıcakla kalın, görüşürüz...

Kurban Bayramı'nız Kutlu Olsun...

2009-11-29T12:45:00.001+02:00

Karmaşa

2009-11-13T17:47:00.002+02:00

Rolleri değiştirelim. Okuldaki hocalar filan hepsi değişsin. İnsanlar farklı farklı olsun. Böyle bir karmaşa olsun. Sabah uyanalım. Okul servisini bekleyelim. Servise binelim. Şöföre günaydın diyorsunuz ve o da size "Otur yerine evladım!" diye bağrınıyor. Bi bakıyosunuz adamın suratına, adam edebiyat hocası. Şaşırmaz mısınız? Dur, bekle. Sonra okula gidiyorsun, içeri giriyorsun, bi bakıyosun matematikçi sana "Çok gezme, yerleri yeni sildim." diyor. "Lan ne yer silmesi?" demez misin? Daha dün sana "iks kare artı ye kare eşittir" diye çarpan anlatan hoca bugün başka bir şekilde karşında.

Sınıfa giriyorsun. Arkadaşlarla günaydınlaşmalar, sohbetler, gülüşmeler falan. Ondan sonra öğretmenler zili çalıyor. İlk dersiniz kimya. Kimyacı ödev verdi. Hem de zor bi şey böyle. Yapmayanın notunu fena kırıcak. Terleye terleye bekliyosun çünkü yapmadın, o anda yapmaya çalışıyosun. Hoca geliyo sınıfa, herkes kalkıyo, sen kalkmıyosun ayağa. Neden, çünkü Refik amca geliyo derse; servis şöförü. "Sen niye kalkmıyosun?" diyo sana. Sonra şaşırmış bi şekilde kalkıyosun. Onu böyle ceketli kravatlı görünce ayrı bi şok yaşıyosun. Sana "Sen ayakta dur bakalım biraz." diyor. 5 dakika insafsızca bekletiyor seni Refik amca. Ve sabahtan beri ağzından tek bi kelime çıkmadığını farkediyosun, daha bi korkuyosun. Sonra "Açın ödevleri, bakıcam." diyo Refik hoca. Senin ödevin yarım yamalak, ve en önde de sen oturduğun için ilk önce senden başlıyo kontrole. "Bu ne evladım?" diyo, sen "Hocam, pardon, ben pek uğraşamadım bununla..." diyosun. Resmen hocam diyosun artık. Ondan sonra sana sözlüden 50 veriyo. "Ödev yarımsa not da yarım..." havasında diğer arkadaşlarının ödevlerini kontrol ediyo. Sonra ders anlatmaya başlıyo. "Oha lan bu adam ne ara öğrendi bu kadar şeyi?" filan diyosun kendi kendine. Halbuki Refik amca onları hep biliyordu. Neyse, ders zili çaldı, sonraki ders beden eğitimi. Normalde sevinmen gerekir ama hocanın kim olduğunu bilemediğin için ürperiyorsun. Öğretmenler zili yine çalıyor, sen eşofmanlarınla dışarıda sıraya diziliyorsun. Hoca geliyo. Peki kim? Deden. Evet, deden! Adam 70 yaşında ama kasları var! Ne göbek ne gıdı! Ve sen "Dede?!" diye bağırıyosun o anda. "Ne dedesi lan?" diyo o da sana. "Ya dede, bırak allaşkına yaa!" diyosun. Sonra o da sana ne diyo biliyo musun: "Sen nasıl konuşursun benimle böyle! Arkadaşların 3 tur atıcak, sen 10 tur atacaksın! Marş marş!" diyo. 1 tur oluyor, 2 tur oluyor, 3 tur oluyor, arkadaşların bırakıyor, deden sana "Hadi, daha hızlı, daha hızlı!" diye bağırıyor. 5 tur attıktan sonra kendini fena hissediyorsun, yavaş yavaş gözün kararıyor, soğuk soğuk terlemeye başlıyorsun ve kendini yerde buluyorsun. Acılar içindesin.

Ve gün ışığı pencereden içeri giriyor. Acılarından kurtuluyorsun. Kahvaltını ediyorsun. O korkutucu düşünce hala aklında. Servis şöförü edebiyatçı, hizmetli matematikçi, kimyacı Refik amca ve bedenci deden. Korka korka servisi bekliyorsun. Servis karşıdan gelirken ön camdan Refik amcayı görmeye çalışıyorsun. Ve görüyorsun. İçin huzurla, mutlulukla doluyor. Hemen yanına oturuyorsun. "Refik amcaaaeeeaaa!!" diye sarılıyorsun adama. Adam şok oluyor ama "Sakin ol." demeyi de unutmuyor. Sonra güzel bir okul günü geçiyor. Tabii kimya ödevin yarım, o başka...

-SON-

Televizyondan Eğitim

2009-10-26T21:21:00.003+02:00

Merhabalar, bu yazıda televizyondan eğitimden bahsedeceğim. Çok ciddi oldu lan böyle. Bodoslama dalalım biz: Merhaba, biliyosunuz ki domuz gribi var, okullar teker teker tatil oluyo, Ankaralılar bir hafta boyunca tatildeler şimdi. Peki; tatil, tatil, kim yapıcak bu eğitimi, kim alacak? Televizyondan eğitim diyolar. Fakat sanıyorum ki çok adi olacak bu sistem. Yani çok profesyonelce yapılmış bi şey olmayacak. Ne yaparlar, animasyon filan koyarlar böyle saçmasapan. Animasyonu da yapacaksan güzel yapmalısın. Ben şimdi bizim okul tatil olsa, gidip televizyonu açsam, eğitim kanalına baksam orada animasyon görsem, gider kapatırım televizyonu. E peki ne yapacağız? Şöyle bi öneri: Bu eğitim programlarını Seda Sayan tarzı bi program yapmak. Karısını kocasını aldatan manyaklar konuşmıycak tabii ki de, programı da Seda Sayan sunmayacak. Amaç nedir, programın canlı olup televizyondaki hocaya soru sormak. "Hocam ben şurayı anlamadım, bi daha anlatsanız?". Hah, böyle olmalı. Hoca sıkılmıycak tekrar anlatıcak. Ama tabi kaynatmaya çalışanlar filan da olur, onları hattan indiricez. Böyle olacak. Adam diyecek, şu siteye girin, orada dökümanlarımız var, ordan indirin, çalışın öğrenin. Sonra sürpriz bir seyirciyi canlı yayından arayıp sözlü yapıcak. Bak, süper fikir. Valla yapsınlar bunu. Öyle animasyonlar pek öğretici gelmiyor bana çünkü. Yine animasyon yaparsın fakat böyle ne biliyim masal gibi yapmazsın. Ben bunu böyle düşündüm. Yine de son karar televizyoncuların.

Uzun Boyluluk

2009-10-21T17:07:00.002+03:00

Efenim, şu an başımdan belime kadar her tarafım ağrıyor. Daha aşağılara bile inebiliyor. Bu beni rahatsız ediyor. Neden; çünkü uzun boyluyum. Bundan niye bahsediyorum, çünkü halinize şükretmenizi istiyorum. Uzun boyluluk başa bela. Ensem fena ağrıyo. Diğer insanlara göre yüksek olduğun için hep onlara yukarıdan bakman gerekiyo, o zaman da boynun aşağı iniyo. İşte ağrı oluyo bu sonra. Bi de minibüslerde filan ayakta kalmak kötü. Senin boyun 1.86 iken minibüsün en fazla 1.60 boyunda olması işkence. Kafanı 90 derece sola yatırıp gidiyosun. Al sana ağrı. Ensemin ağrısı da başa vurunca tam oluyo. Düşünebiliyosunuz di mi? Uzun boyluluk böyle bi şey. Mesela zürafaları görüyorum, yere eğilirken böyle, bacaklarını yanlara açıyorlar eğilebilmek için, sonra da zar zor toparlanıp hayatlarını yaşamaya devam ediyolar, üzülüyorum. Ben de öyle bi zürafayım ve ensem ağrıyor. Şehir hayatı uzun boylular için iyi değil. Salın beni ormana, koşuyım, geziyim, dönüyim. Ne minibüs var ne insan var... Yine olmaz lan ama. Neyse, unutun bunları. Demek istiyorum ki sakın öyle üzmeyin kendinizi benim boyum niye uzun değil de kısa diye, ben uzun olduğum için sıkılıyorum, ortalama bi boyum olsun istiyorum, şöyle 1.70 filan. Ama olamıyosun, uzunsan uzunsun, ne yapıcaksın, bacaklarını kestirecek değilsin ya? Mecburen çay kahveyle geçiriyoruz baş ağrısını. Ense yine ağrıyo ama baş ağrısı geçsin yeter. Yine diyorum, üzülmeyin boyunuz uzun değil filan diye, bakın işinize gücünüze, yaşayın hayatınızı...

Bugün Benim Doğum Günüm.

2009-10-05T18:39:00.002+03:00

Her sene aynı şey oluyor, yine doğum günüm geliyor... Ve hep aynı şarkı geliyor aklıma. Ne şarkı yapmışsın be Teoman... Yıllardır her doğum günümde aklıma geliyor, beni hüzünlendiriyosun. Yazıklar olsun sana ya. Ben eğlenmek istiyorum, sen benim eğlencemi benden koparıp atıyorsun. Halbuki bunun ne kadar kötü bi davranış olduğunu bilsen yapmazdın bunu. Demek ki bilmiyorsun ama bilmelisin. Neyse, dediğim gibi bugün benim doğum günüm, 16'ya girdim, 15 oldum. Yani 75 yıl yaşıycaksam hayatımın 5'te biri gitmiş oldu şu anda. O kadar acayip hissediyorum ki... Bi de şu resimdeki kurukafa şeklindeki pasta bozdu sinirimi... Niye koydum ben de bilmiyorum. Belki de koymasaydım şu an ondan bahsedemezdim. Neyse, bugün benim doğum günüm, böyle şeylerle bozmıyım kendimi. Yalnız şöyle bi olay oldu, ben bugün doğum günüm olduğunu unuttum. Nasıl unuttuysam unutmuşum, ilk kutlayanla birlikte şok oldum "Aa, hakkaten lan." dedim. Ondan sonra diğerleriyle de tokalaştık filan, öyle kutladık. Kalanını da eve saklıyorum, evde kutlıycam... İyi doğum günleri efenim...

Deneyin...

2009-09-26T11:35:00.004+03:00

Deneyin diyorum, başka bi şey demiyorum. Her şeyi deneyeceksiniz. Birkaç kötü şey haricinde her şeyi deneyeceksiniz. Neyi deneyeceksin peki, şeyi deneyeceksin; müziği... Sadece rap, sadece metal, sadece rock diye kendini kısıtlamıycaksın. Ben klasik de dinliyorum, death metal de dinliyorum, caz da dinliyorum. Hepsi de güzel. Bunun yanında eğer yeteneklerin varsa sonuna kadar geliştireceksin, ki bunun sonu yok. Bu yeteneklerini geliştirirken, yeni şeylere atılacaksın, o atıldığın yeni şeyler sana ileride güzel anılar bıraktıracak. Şimdi de bıraktırabilir, evet. Bunun dışında kitap okuyacaksınız. Evet, tamam, sıkıcı gelebilir ama her şeyi denemek istemiyor muyuz, al bunu da dene. Alıştıkça sıkıntıların gidecek. Dostoyevski okuyun, Tolstoy okuyun, Çağan Dikenelli de okuyun, Muzaffer Abayhan da okuyun. Hayatın amaçları bunlar ya. Denemekte zarar yok, kaybedecğin bir şey yok, tam tersine kazanan sen olacaksın. Dünyanın en yalnız insanı olsan bile bunlar seni onun sıkıntısından kurtaracaktır, hayal gücün de gelişecektir. Olacaktır bu mutlaka. O yüzden deneyeceksiniz her şeyi.

Bu yazıdan sonra size bi adres daha veriyorum, onda da kendinizi geliştirebileceğiniz şeyler var. Gelişmek gerekli bi şey. Buyrun adres: http://www.imdarkplace.com

Hayat kötü olsa da iyi bi şey. Mümkün olduğunca yaşayın.

(Kocaman açıklama: İnsanlar değişir. Ben de insan olduğum için değişmem gayet normaldir. Daha önce mizahsal şeyler yazıp da şimdi böyle biraz ciddi şeyler yazmam da normaldir. O yüzden bunda kızacak bi şey yok. Sitenin amacını bile değiştirebilirim bu durumda... İyi günler...)

Kuşlar

2009-09-07T14:33:00.003+03:00

Merhaba. Şu an yağmur yağıyor. Dün geceden beri yağıyor. Durmıycak gibi. Ve kuşlar da sığınmak için yer arıyor. Tesadüfen balkona baktım, 10-15 tane, belki de daha fazla kuş var böyle tellerde, hemen gidip çekiyim ben bunları sonra oraya buraya yazayım dedim. Çektim geldim yazıyorum. 1 saat kadar kaldı kuşlar öyle. Azcık eğlendiriyim dedim onları. Metallica dinlettim. Headbang yaptılar. Belki de sadece tel sallandı ama headbang yaptı sayılırlar. Eğlendik beraber. Sonra arkadaş akraba herkesi çağırdı bunlar, 30 taneye kadar çıktı sayıları. Böyle bayaa toplandılar. Ben tam onlara bakarken birden yukarıdan yorgan sarktı. Sonra "lap, lap" diye ses çıkardı. Kuşlar korktu. Beni de korkuttular. Yazık oldu kuşlara. Ve neden yağmurlu bir günde yorgan silkiyosun ki? Neyse, ben bi daha bakıyım balkona, yine gelmiştir onlar...

Pixel Art

2009-08-27T17:49:00.007+03:00

Merhabalar; ben geldim. Evet, hoş geldim. Sizlere bu pixel art işinden bahsedicem. Benim çok hoşuma gitti bu. Eğer zorlarsam yapabilirim bunu ben de. Seviyorum böyle şeyleri ben. Stop-motion bile yaptım. Pixel art da yaparım. Zorlamak lazım tabii ki. Şimdilik basit basit şeyler yapıyorum, ama ileride güzel şeyler yapmak da benim elimde değil mi? Şimdikileri MSN ortamında kullanıyorum :P Bu arada yazı yazarken :P görmek acayiptir. Ben görürüm mesela, şok olurum. Neyse; bu pixel art işi hoşuma gitti benim, onu diyom. Bir anda yandaki gibi bi şey yapamam tabii ki ama denemekle bi şey kaybetmem. Günlerce, haftalarca uğraşırım bi şeylerle... Malum yaz tatili, insanın canı sıkılıyo, en azından benim sıkılıyo, böyle şeyler yapmak istiyorum. Karikatür mü? Onu da düşünücem... Şimdilik espri yok kafamda. Evet, dediğim gibi yandaki resmi daha yapamam; ama şunları yapabildim:

Tren

2009-08-10T21:06:00.002+03:00

Bir tane daha... Fakat daha dandik...

Küçük Canavar

2009-08-09T21:18:00.003+03:00

Küçük Canavar denilen şey, ilk stop-motion filmim oluyor. 71 kareden oluşuyor. Hepsini kendim cep telefonu kameramla çektim. Ses efektleri dandik oldu fakat ben şu an böyle bi şey yaptığım için acayip mutluyum. Küçük Canavar; iyi eğlenceler...

Neden?

2009-08-07T13:19:00.000+03:00

Her zaman sorulması gereken soru.

Böyle bir sanatsal şey yaptım çeşitli dillerle. Nasıl olmuş?

Mavi ve Pembe

2009-08-07T12:18:00.002+03:00

Mavi ve pembe. Bunları konuşucam şimdi. Erkek ve kız çocuklarının renkleri bunlar. Erkekler mavi, kızlar pembe. Şimdi bu renkleri derinden inceliycez. Baştan söyleyeyim, kimse kızmasın yazdıklarıma. Yazmak için yazıyorum bunları. Maviyi inceleyelim. Doğada maviyi inceliyoruz. Mavi, gökyüzünün rengi, denizin rengi, dağların silüetinin rengi vb. Pembeye bakalım mı bir de? Kızmak yok demiştiniz en son. Pembeyi ele alalım. Pembeyi çiçeklerde görürsünüz değil mi? Başka yerde var mı böyle pembe olan güzel şeyler? Pamuk şeker diyeceksiniz belki ama gıda boyasından bahsetmiyorum pembe derken. Doğaldan bahsediyorum. Aklınıza ne geldi? Çiçek geldi. Ben başka şeyler getireyim mi aklınıza? Getiriyorum. Afedersiniz, domuz da pembedir. Evet. Domuzlar pembedir. Yine afedersiniz, bu sefer çok afedersiniz, maymunların g.tü de pembedir. O da pembedir. Aklıma türlü türlü şeyler geliyor ama burada kesmek bence en iyisi. Afedersiniz diyorum ama beni affetmeyeceğinizi biliyorum. Belki de affedersiniz ama di mi? Kızlar?

Bulutlar

2009-08-02T13:54:00.002+03:00

Köyden geliyorduk. Hava bulutluydu. Bulutlara baktım ve hayallere daldım. Bulutlar şekilden şekile giriyordu. Hayallere iyice daldım. İlk önce bir denizaltı gördüm bulutlarda. Denizaltı hiç gitmedi gözümün önünden. Fakat sonra başka bir buluta gözüm takıldı. Bu bulut bir yengece benziyordu. Yengece bakarken denizaltını kaçırdım. Olsun; bakmaya devam ettim. Deve gördüm bu sefer de. Buluttan bir deve. O kadar büyüktü ki! Devenin arkasından ise bir tavşan bulutu. Sanki bu tavşan canlıydı. Bir süre sonra bulut şeklinde bir bulut gördüm. Sonunda bir şeylere benzemeyen bir bulut. Çok sevindim. Buluta benzeyen buluttan sonra karşıma kırmızı bir duvar çıktı. Üstünde telefon numarası ve marka vardı. Kamyon kasası. Duvar dediğime bakma... Kasanın ardından da bıyıklı, esmer bir adam çıktı "Ne bakıyorsun lan?" dercesine. Kafamı çevirdim. Önüme baktım. Bulutları unuttum. Dümdüz devam ettim...

Dumansız Hava Sahası (!)

2009-07-19T23:40:00.002+03:00

Yeni bir kampanya var, duymayan yok. Dumansız hava sahası. Hem de nasıl dumansız hava sahası, %100 dumansız hava sahası. Amaç sigarayı kapalı ortamlarda kullandırtmamak. Tabii ki kapalı alanlarda kullanılmasın; fakat derdimiz bu değil. Derdimiz %100 dumansız hava sahası. Ne demek %100? Hava sahası sadece kahvehanelerin içinde mi oluyor? Ee, dışarıdaki havayı kim nereye götürdü? Bir sürü yangın varken, bir sürü sanayi pisliği, bir sürü araba egzosu varken nasıl oluyor da hava birden %100 dumansız hava sahası oluyor? Sigara içmeyince dünya mı kurtuldu? Bir günlüğüne de arabalar kullanılmasın bakalım, öbür gün fabrikalar bir günlüğüne çalıştırılmasın. O zaman olur ancak %100 dumansız hava sahası. Sonuçta bunların hepsi duman. Sigaranın dumanından daha fazlalar. Ben de bunu daha iyi belirtmek için bir karikatür çizdim. Çizim güzel olmasa bile fikir anlaşılmıştır. Önemli olan fikirdir zaten. Sağ taraftaki fasulyemsi şeyler arabalar mesela... Dediğim gibi, çizimden çok fikir önemli. Bu fikri mizah dergileri de kullanır sanıyorum... Kullansınlar...

Ders Çalışıyorum

2009-07-18T11:06:00.004+03:00

Doğru duydunuz, çalışıyorum. Hem de deli gibi ders çalışıyorum. Özellikle de matematiğe çalışıyorum. Herkes yaz tatiline oraya buraya giderken ben evde oturup ders çalışıyorum. Kimse beni zorlamıyor, ben kendim istiyorum bunu. Gerçekten, çalışmak istiyorum. Ben bile şaşırdım buna. Şaşırdığım için bunları yazıyorum. Bunları yazmamdaki amaç, evet, bir amacı var tabii ki, bu amaç, sizlere öğüt vermek. Hemen kapatmayın siteyi öyle, okuyun azcık. Size vereceğim öğütü biliyorsunuz. Ne diyecem, ders çalışın diyecem. Tabii ki, onu diyecem. Çalışın lan. Hele hele SBS'ciler liseye hazırlanırken iyi çalışsınlar. Fen liselerine gidenler, Fen lisesi öyle aman ben girdim ya okula, salla dersleri denilecek bir yer değil. Aynı zamanda her Fen lisesine giden inek de değil, onun altını çiziyorum. Anadolu Öğretmen lisesine gidenler daha inek lan... Neyse, başa dönelim. Çalışın lan. Valla. Sıkın azcık. Ben 10. sınıfa girdim şimdi, ökküz gibi yük taşıycam bu sene. Şimdilik 9. sınıfta zorlandığım konulara çalışıyom, onların üstünü sıvayla kapatıp, 10. sınıf konularının tuğlalarını ekliycem. Yok, edebiyat yapmıyorum. Allah korusun... Çalışın yani. Başından beri söylemek istediğim bu. Çalışıyorum ben de ama yine de güvencem yok pek... Olsun, yine çalışın, bakmayın siz bana. Ben kendime ne zaman güvence bulmuşum ki :)

Çalışırken çok acayip bir yöntemim var. Size zor gelir ama ben yapıyorum; defterdeki 21 sayfalık dolu dolu (defterin aralarında boşluklar olmadan) fonksiyonlar konusunu başka bir deftere yeniden yazıyorum. Kalınlaştırdım bak. Yeniden. Zaten geçirmiyor muyuz ki aynı şeyleri ikide bir? Geçiriyoruz. Lise 1'de kümeler öğrendik be. Son zamanlarda problem bile çözdük. Yalnız ben bu konuyu ayıptır söylemesi, ilk gördüğüm andan beri kavrayamıyorum. Heralde "Ne işe yarıycak lan bunlar gerçek hayatta?" mantığıdır bilemem. Ama fonksiyonları anlıyorum. Evet, fonksiyonları anlama yeteneğim var. Bundan sonra var. Zamanında çok s.çtık ama artık anlayabiliyorum...

Bir başka saçmalıkta sizlerle görüşmek üzere. Dediğim gibi, çalışın lan...

Yemek Yaptım

2009-07-12T15:45:00.003+03:00

Merhaba efendiler. Herkese selamlar. Sizinle bir kez daha birlikteyim. Ben bugün yemek yaptım, doğrudur. Tamamını yapmasam da bi bölümünü yaptım ama yine olsa kendim yaparım ben yemek. Yemek dediğim de keçi patisiyle kısır. Daha önce yeşil fasulyeyi filan öğrenmiştim. Eveet, siz bu yazıları okurken ben yeşil fasulye öğreniyodum. Devam ediyoruz işte bi şeyler öğrenmeye. Yemek yapabilen erkek olmak istiyorum ben de. Kendi kendimi kendimce doyurmak istiyorum. İngilizce'ye çevirirsek; "I want to feed myself." oluyor galiba. Bu kadar çevirebiliyorum. Google Translate'den iyi çeviriyorum gayet de. Bak o nasıl çevirmiş: "I want to feed themselves.". "kendim"i doyurmak isterken bana "onlar"dan bahsediyor niyeyse. Böyle bi şey Translate. "Ben kendilerini besleme istiyorum". Bu da yer değiştirerek yaptırdığım bir çevirme. Fakat konumuz bu değil. Konumuz yemek öğrenmek. Ben yemek öğrenicem böyle böyle. Yaptığım şeyler de gayet güzel oldu, kızlara taş bile çıkartmışımdır, bilmem çıkartmış mıyım, ama vardır taşı çıkan. Mutlaka. Güzel oldu çünkü...

Yemeği sevince kendimi de sevdim birden, "Lan ne süper bi insanım ben..." dedim.

ek$i sözlük'te de var böyle bir madde: sulu yemek yapmayı bilen erkek

İyi günler...

'Yoyo'ya Başlamak

2009-06-29T16:33:00.003+03:00

Canım sıkıldı arkadaşlar, kendime yeni hobiler arıyorum. Karikatür de çiziyorum tabii ki de, başka hobiler de edinmek istiyor insan. Yoyoya başlayayım dedim ben de. Yarım saatte Forward Pass'e kadar geldim hareketlerde. Zaten ilk hareketleri kolay oluyor haliyle. Aldığım yoyo o kadar da süper bi şey değil, nabıcam oğlum ben süper yoyoyu, yetiyo bana bu kadar şey. "Çok fazla kullanımı olmayan" bir yoyo almışız fakat, ona üzüldüm. Modified mi ne deniyomuş onlara. Neyse işte, benim yükseklerde gözüm yok, modified de yeter bana. Önemli olan yoyo olması. Oynuyoruz işte. Du bakalım...

Ben sizi bu yazıyla yoyoya sardıysam, siz de gidip yoyo aldıysanız, "Nedir lan bunun hareketleri?" derseniz, adres veriyorum, oraya gidin: Adres

Yoyo videosu da çektim kendimce, fakat mp4'ü wma'ya çeviremedim, siz çevrilmiş gibi görün onu, izlemiş gibi olun, videoda Forward Pass hareketi yaptıydım. Şimdilik hoşçakalın. Haydi bakalım, temmuzda görüşücez...

64=65?

2009-06-17T23:18:00.006+03:00

Buyur, izle. Kendim yaptım...

Kendin de deneyebilirsin, 64=65 olamaz...

Bunu kartonla yaparsanız daha kaliteli sonuç alırsınız tabi ki de. Ben kağıtla yaptım, bu fotoğraflarda kaydırma yapmış olabilirim ama kesinlikle öyle bir eşitlik yok. Siz kartonla deneyin bi de...

-...

2009-06-12T12:01:00.002+03:00

Durumumu açıklayabilecek tek başlık bu bence. Durumum ise teşekkür almak...
Yine teşekkür ettiler bana. Geçen dönem etmişlerdi, yine ettiler. Takdir edilen değilim, teşekkür ediyolar bana. Sen daha eziksin diyolar. Al sana teşekkür diyolar. Al kafanı vur duvarlara diyolar. Şimdi diyceksiniz ki, "Lan adam teşekkür aldı, hala bıdı bıdı yapıyo, biz burda s.ktirname almışız, hiç sesimiz çıkmıyo."... Fakat durum öyle değil işte. Sınıftakilerin çoğunun takdir almasına şey ettim ben. Bi de işin kötüsü, ben ortalamayı 81 yapmışım bi kere. Hocalar hiç düşünmedi mi bu çocuğun ortalamasını en azından 84,5 yapalım da takdir alsın diye. Hiç mi düşünmediniz. 81 ne demek 81... Olsun ama, bize de hep teşekkür etsinler, biz de eyvallah yiğenim deyip çekip gidelim. Ne yapalım daha...

Sözlük linki bu da... Al işte bütün yorumlar burda. Tıkla

10000!

2009-06-09T18:02:00.003+03:00

Artık sitemi on binler izliyor diyebilirim sanırım :D

Dedimki-Karikatür bugün 10000 kişiye ulaştı. Ben 10004 olduğunda yakalayabildim ancak. Fakat 10000. kişiyi de bulmadım değil. 10000. kişi Kayseri'den. Tebrik ediyorum seni Kayserili. Haydi bakalım. Dedimki'nin de 10000 hitine ulaşmasına 156 kişi kaldı.

Aynı zamanda belirteyim, sayaç sizin her girişinizde artmıyor. Yani 50 defa da girseniz, 100 defa da girseniz artmıyor sayaç. Beni zaten saymıyor bile...

Haydi bakalım. Dedimki'ye giren 10000. kişiyi de bekliyorum. Girin lan!

-----

9 gün sonra: Dedimki de artık 10000 kişiye ulaştı (edit: 18 Haz 09)

Evet, doğru duydunuz. Bu sefer tam 10000'de yakaladım sayacı. Dedimki'ye giren 10000. kişi İstanbullu. Ona buradan selamlar öpücükler yolluyorum çünkü verecek ödülüm yok 10000. kişiye. Hadi bakalım...

Fakat Dedimki-Foto'nun 10000 olması daha zor çünkü ona şu anda sadece 369 kişi girmiş. Ona girin kardeşim, o kadar fotoğraf çekip yolluyoruz oraya, buraya giren oraya da girsin, Dedimki Foto da 10000 kişiyi görsün, değil mi?

Yeni konu açmak istemedim, buraya editliyorum... Editlemek kelimesini buldum az önce bu arada...

Işınlanma

2009-06-07T17:48:00.002+03:00

Işınlanma ne kadar acayip şey ha. Çok acayip gerçekten değil mi? Olsa ne güzel olur, oturduğun yerden şak diye gitmek istediğin yere gidigidiveriyorsun. Oh, çok rahat ışınlanma. Ama bana pek de öyle gelmiyor niyeyse. Işınlanma acayip geliyor ama kendimi ayrıştırıp başka bir yere götürmek istemiyorum. Düşünsene yav, adam sana gel seni ışınlayacam diyor, sen mal gibi gidiyorsun, giriyorsun makineye, adam basıyor düğmeye, sen başın ayrı kıçın ayrı ayrışa ayrışa başka yerlere gidiyorsun. Gittiğin yeri de görünce şaşırıyosun, lan burası neresi diye. Bi de merak ettiğim konu; bu ışınlanma olsa ışınlanma dalgaları iyonosferden filan geçip dönmesi gerekebilir değil mi? Düşünsene, zaten oran buran ayrışıyor, bi de bunlar tee atmosferin içine kadar gidip geri dönüyorsun. Ya dalgalar karışsa diyelim -belki olur- nolacak? Başın kıçın başka bi insanda olacak. O insana çok kötü hissettirir işte. "Lan, kıçım nerde, kıçımı bulamıyom!" diye söylenip durursun ortada. Bilmiyorum, belki söylediklerim yanlıştır ama böyle düşünüyorum... Bilim adamları deniyor sonuçta bunları...

Çok Hazırlıksız Çook...

2009-06-05T16:02:00.003+03:00

Yaz tatiline çok hazırlıksız girdim ben bu sene. Yaz tatili heyecanını yaşayamıyorum. Öff, s.çayım ağzına, yaşayamıyorum. Yaz mı geldi, aa ne zaman... Durum bu. Ne bileyim, havalar hiç o kadar ısınmadı, sınıfta bunalamadık bile. Hocalar dışarı çıkartıp top oynattırmadı bize. Yaşayamadım yani yaz tatili geliyor heyecanını. Adam gibi planımı yapamadım, mal gibi kaldım öyle yaz tatiline girmeye yakın zamanda. Yaz tatili geliyor heyecanını nasıl yaşarım lan ben, nasıl yaşarım? Yok yani, yok, haftasonu tatili gibi bi şey. Adı ne oldu şimdi bunun, hafta sonu tatili. Hafta sonu tatili de nedir, iki günlük bi şey, geçip gidiverir. Yaz tatilinin heyecanını yaşayamazsam b.k gibi bi haftasonu geçiririm yani. 3 aylık b.k gibi bi hafta sonu. Bunun benim için ne demek olduğunu biliyor musunuz? Boşverin, ben de bilmiyorum. Ama yaz tatilinin heyecanını yaşamak istiyorum. İstiyorum yahu... Aaaa...

(Yandaki resimle hiç bi alakam yok, onu koyabildim anca, ne yapayım...)

Dünyanın En Uzun Türkçe Kelimesi: Muvaf... Neyse...

2009-06-02T19:27:00.003+03:00

Muvaffakiyetsizleştiricileştiriveremeyebileceklerimizdenmişsinizcesine. Anladınız mı? Daha doğrusu söyleyebildiniz mi? Dil alışıyo ama zamanla hiç sorun değil. Muvaffakiyetsizleştiricileştiriveremeyebileceklerimizdenmişsinizcesine. Al bi daha. Bu muvaffakiyet kelimesi nasıl da uzuyo görün...

Deneme

2009-05-29T20:39:00.002+03:00

-Neşeli-

Denedim, olmuş mu?..

Twitter Şeysi...

2009-05-26T19:46:00.002+03:00

Merhabalar herkese. Yeni bir şey keşfettim, adı Twitter. Gerçi pek yeni de sayılmaz, 1 ay oldu ama boşver... Bu Twitter küçük bi günlük gibi. 140 harf kullanarak günlüğünü yazıyosun. Gerçi Facebook'ta da var böyle şeyler ama Twitter bir başka. Evet. Aynen öyle. Ben de şimdi bu Twitter şeysini bloguma koydum. Sevgili Günlük... Beni oradan takip edeceksiniz artık. Ne hissettiğimi, ne düşündüğümü filan hep ordan göreceksiniz. Görmenize de gerek yok gerçi, görüp ne yapacaksın, ama görün bi yine de. Görmeden çıkmayın.
İyi görüşler... Ben gidiyorum, haydi bakalım görüşmek üzere... Görüş...

"Grow" Oyunları...

2009-05-23T12:52:00.011+03:00

Grow oyunları en sevdiğim flash oyunlardandır benim. Oynaması çok zevkli oyunlardır, tabi kazanırsan... Bu tip oyunları hep KralOyun'da buluyom ben. Çok seviyorum öyle oyunları. Her gün yenisi geliyor. Ama adamlar başına hep "Garip" sözcüğünü koyuyor. Örnek; Garip Ada, Garip Kule filan. Ben az önce Garip Kule'yi oynadım ve kendi kendime bitirdim. Burdan adresleri veriyorum, bazılarının çözümü internette var. Garip Kule'yi anlatayım size, sırayla şunlara basın: Kutu, sarı cisim, tuğla, toprak ve saksı. İzlemesi çok güzel :)

Garip Kule
Garip Ada
Garip Ağaç
Garip İşbirliği
Garip Hasta
Garip Dünya 1
Garip Dünya 2
Garip Alem
-----
Çözümleri buraya çözdükçe yazıyorum:

Garip Hasta: Yaprak, havlu, insan, ateş, buz, sebze

Garip İşbirliği: İnsan, su, renkli küçük şeyler, saksı, boru, ateş, beyaz kase, kemik, yay, top

Garip Ada: Oyunda 2 obje maksimum olmuyor. Doğru Sıralama: 6-7-2-8-4-3-5-1 yani Vida, Çapa, Odun, Direksiyon, Soba, Pil, Çip ve Tüp (Ufo bitişi: 5-3-6-2-1-8-4-7 yani Direksiyon, Çapa, Odun, Çip, Pil, Vida, Tüp ve Soba)

Garip Ağaç: Hediye, kalp, bulut, ampul, bant, yıldız

Garip Alem: Kürek, su kovası, su şişesi, toz, toprak, ağaç, pil

Garip Dünya 1: Ev, ağaç, saray, su, kule, taş, define, merdiven

05 Aralık 2010:
http://shingakunet.com/school/9000226898/9000283703/special/
Bu sitede de aynı oyun tipi var, en güzelinin bu olduğunu söyleyebilirim. Kutu numaralarını veriyorum: 2-7-1-5-3-6-4 Size tavsiyem, bunu izlemenin keyfini çıkarın :)

Fon Grubundaydık

2009-05-20T09:29:00.003+03:00

Yazıya başlamadan önce geç de olsa 19 Mayıs Atatürk'ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramı'nızı kutluyorum ve sonra yazıya başlıyorum. İşte yazı:
19 Mayıs için bize fon kaldırma görevi verdiler. Karton yani. Biz bir sürü prova yapmıştık, kollarım yanmıştı ve hocalar acayip somurtkandı. İşte 19 Mayıs'ta halk bizi tanıdı. Tanıdı da ne oldu... Neyse. Biz fon grubunun içinde olduğumuz için ne kaldırdığımızı pek bilmiyoruz, hani karşıdan nasıl gözükür, ne yaparız biz filan... Anca HOŞGELDİNİZ, ATAM, VATAN filan biliyoruz. Oysa ki daha fazlasını da yapmışız biz. Olimpiyatlar, halk oyunları, meşale, Atatürk'ün imzası ve daha pek çok şey. Ben en çok Atatürk'ün imzasıyla Türk bayrağını sevdim. Bunların fotoğraflarını da internete koydum, buraya koyamam çünkü zamanım yetmez. Valla yetmez; o yüzden size link veriyorum, oradan bakabilirsiniz, aynı zamanda bir de video koyuyorum, iyi seyirler... Bu arada videoyu Facebook'a da koydum, çok süper oldu, herkes paylaşıyo, vallaha paylaşıyo, o kadar mutluyum ki :)

Buyur_link...

Merdivenler Hakkında

2009-05-15T15:12:00.002+03:00

Biliyorsunuz ki, her apartmanda asansör bulunmayabilir. Bizimkinde yok. E o zaman mecburen merdiven çıkıyoruz, asansör yaptıracak değiliz heralde ki zaten o kadar asansör yapmaya yer yok. Olsa yaparlar değil mi? Belki de gıcıklığına yapmıyolardır, o bizi ilgilendirmez. Merdiven diyorum. Merdiveni teker teker çıkmak mı doğru yoksa ikişer ikişer mi? Cevap nedir, teker teker çıkmaktır. Fakat değildir. Malesef değildir. Bu yüzden ikişer ikişer çıkılmalı. Niye mi? Evet, niye? Çünkü teker teker çıkarken zamanla insanın bacakları ağrır ve bu da onun daha yavaş ilerlemesine sebep olur. O yüzden teker teker çıkmayı kafanızın bi yerine koyun ve onu sonra oradan atın. Teker teker çıkmak yok. İstisnalar dışında. Nedir onlar, sakat kalırsın filan öyle çıkamazsın, ona bi şey denmez. Evet gelelim ikişer ikişere. İkişer ikişer çıkmanın avantajı daha çoktur. Niye mi? Çünkü kendini daha yorulmamış hissedersin, daha hızlı çıkarsın, rahat rahat gelirsin kapının önüne. Tabi yine istisnalar var. Mesela şişman bi adam nası çıksın ikişer ikişer, nefes nefese kalır boğulur Allah korusun... Bacak boyuyla da alakası var bu işin. Belki de benim boyumun uzun olması bana bir avantaj getiriyor olabilir. Yine de bana sorarsanız merdivenleri ikişer ikişer çıkın. İkiden fazla çıkana da ayı denir bu arada... Buna her zaman dikkat etmek gerekir, ben denedim çünkü böyle zor oldu...

Kalemi Olmayan Adam

2009-05-14T20:42:00.002+03:00

İşte o benim. Size şöyle anlatayım:
6. sınıfa yeni başlamıştım, yeni yeni alışma dönemleri filan... Fen Bilgisi sınavına giriyorum, konferans salonunda. Her şeyim de yanımdaydı, kalemkutumu almıştım. Fakat, fakat, işte fakat kalemi nasıl olduysa kaybetmişim. Sınav başlıycak, hocaya "Hocam kalemim yok benim." diyorum ve hoca da bana "Ne demek kalemim yok? Kalemi olmayan adam, silahı olmayan asker gibidir, silah olmadan nasıl savaşacaksın?" diyor. Bozuluyorum tabi sınav öncesi. Neyse, sonra kalem filan veriyolar sağolsunlar ve sınava başlıyoruz. Bilin bakalım kaç aldım... 0 aldım. Şaka lan, 100 aldım, resmen 100 aldım o sınavdan. Ya silah her yerde bulunur, önemli olan savaşıp savaşmayacağın... İşte tüm mesele bu... Olmak ya da olmamak. Hiç unutmayacağım böyle anıları. Fakat, fakat... Nerde o günler şimdi? Nereye kaçıyorlar? Şaka mıydı lan yoksa şimdiye kadar yaşananlar?

Kol Yandı Kol...

2009-05-12T14:52:00.004+03:00

Evet, çok fena kolum yandı. 19 Mayıs çalışmaları için kollarımızı yakmak zorunda kaldık. Karton çevirenlerdeniz biz, fotoğraf olsa onu da koyacam çevirirken, neyse... Çok güneşte kalıyoruz var ya, hiç gölge yok etrafta, asfaltta kızartılan yumurtalar gibi kızarıyoruz öyle. Hocalar filan da sözde bizi işe daha konsantre olmamızı sağlıyor. "Millet güneşlenmek için tatile gidiyor yav!" filan mesela. Hah, millet gitsin, banane lan, ben istemiyom güneşlenmek... "Bütün gün güneş altında çalışanlar var yav!". E onlar para alıyoo? Biz beleşe yapıyoz işi, oh negzel... Sonra da de ki bize, güneş altında çalışıyolar. Bak kolumda saat izi kaldı, sarı sarı çirkin olur diye boyadım onu bi de... Saat dördü gösteriyo...

Arabanın İçindeki Sinek

2009-05-11T16:54:00.004+03:00

Merhabalar herkese. Hep merak ettiğim bi konu var benim: Sinekler arabanın içinde nasıl uçar? Evet, nasıl uçar? Bence uçmaya kalkışsa arabanın arka camına yapışır. Yapışması için arabanın doğrusal hızlanan hareket yapması gerek (bak ve gör: fizik). Evet aynen öyle. Bugün onu inceledim okul servisinin içinde. Sinek vardı bi tane ama değişikti, neyse, anlatayım, sinek başlarda çok mutlu bir şekilde uçuyordu. Öyle mutluydu ki... Neyse, bu sinek araba çalıştırılınca cama yapışabilirdi. Bunu o da biliyordu ki camın kenarına sıvıştı akıllı. Yapıştı böyle kaldı. İttireyim dedim sineği uçsun diye, uçmadı, yani işi biliyor, öyle kalmak istiyor. Fakat güneşte de durmuyo akıllı, camın kenarının gölge olan kısmına sıvışıyo. Şimdi araba yavaşladı biraz, hatta durdu, sinek delirdi böyle uçaraktan. Kaçmak istiyodu galiba ama akıllı cama vurdu kendini, ölmedi neyse ki, gene yapıştı kaldı öyle... Yani sinekler arabada uçamaz, o da neden, korktukları için tabii ki de. Bak, yapışıp kalıyo, araba durduğunda deli gibi kaçmak istiyo. Oh be, bir olayı daha gün ışığına kavuşturdum...

İnternetten Çalışmak

2009-05-06T19:36:00.003+03:00

Çok güzel bişey. İnternetten çalışmak. Herşey internetten... Yemeğini de internetten istiyosun, kitabını da internetten istiyosun, evini bile internetten istiyosun, e her şey istenebiliyo demek ki bu internetten. Benim de çok işime yarıyor. Ekol Hoca var internette, herkes bilir galiba, adam ünlü oldu, neyse, onun videolarını izliyorum hep internetten. İnternetten izlemek kesinlikle daha kolay. Alıyosun çayını kahveni, oturuyosun yumuşak sandalyene, izliyosun, konuyu anlamadıysan geriye alıyosun baştan izliyosun, hoca anlatmaktan sıkılmıyo öylece. Süper sistem. Valla şaka maka değil, matematiği ciddi ciddi yükselttim, ikinci yazılı da yolda, yine çalışmak gerek Ekol Hoca'dan...
Neyse, ben daha fazla durmayam bu bilgisayarın bu internetin başında, abartmaya gerek yok, çalışın yeter...
(Matematiği iyi hallettik de, fizik nolcek?)

Koleksiyon

2009-04-23T15:57:00.004+03:00

"Koleksiyon yapmak bence en güzel şeylerden biri. Para koleksiyonu, pul koleksiyonu filan hepsi çok süper oluyor. Bi şeyler biriktirdiğini görmek çok güzel, yeni şeyler keşfettiğini bilmek çok güzel. Bence fırsat buldukça bol bol koleksiyon yapın. Ben yapıyorum. Madeni para ve taş koleksiyonlarım var. Bunlardan taş koleksiyonumu göstericem. Hepsi çok güzeller. Her sene gittiğimiz tatil yerlerinde topluyorum bunları. Şekil şekil taş var lan. Kareyi üçgeni bırak baklava şeklinde olan bile var. Kimisi kırmızı hatta. Kimisinin üstünde midye bile yaşamış. Buyrun, işte taş koleksiyonum..."
Taş koleksiyonumu göstermek istedim size. Bunun için resim resim koymadım da, video yaptım. Üstte yazılanları aslında videonun başında ben söyleyecektim ama kamera karşısında ne kadar şebek çıktığımı görünce vazgeçtim bu işten. Sadece resimlerden oluşan bir video koyuyorum. Buyrun, izleyin...
23 Nisan kutlu olsun herkese...

Hastayım Lan.

2009-04-17T15:11:00.002+03:00

Hastayım abim. Hem de çok. Ölüyorum şu an. Aha öldüm galiba. Yok, ölmemişim. Çok fena öksürüyorum bir haftadır, içim dışıma çıktı. Konsantrasyon filan kalmadı bende. Karikatür çizemiyorum abim. Öksürürken elim oraya buraya kaçar, sonra esprinin .mına koyabilirim korkusundan çizemiyorum. O kadar fenayım lan. Espriler bana bakıyo, "Abi niye çizmiyon lan bizi, günlerdir defterdeyiz, yeter ama s.kicem haa..." diyolar. Çizemiyom işte, ne yapacam. Yazılılarım bile fena geçiyo, bunalımlar içindeyim. Ölüyorum abim. Hayat bana küstü, ben ona küstüm, küs küs oturuyoruz başbaşa ama ikimiz de sırtımızı birbirimize dönmüşüz. Hayat bana "Helal, helal!" yapmıyo öksürürkene, vurmuyo sırtıma hiç lap lap diye. Çok kötüleştim. Ama iyileşirim, haftaya iyileşirim, inşallah, yeni şeyler çizerim, inşallah, sizin gülmenizi sağlayabilirim, inşallah, öyle işte. İnşallah, inşallah...
(Sigara içmiyorum lan! İçmem de...)

Most Wanteed!

2009-04-11T20:43:00.002+03:00

Bence NFS'nin en iyi serisi. Bence diyorum ama dikkat. Gerek öyküsü, gerek grafik mrafik, gerek öyle böyle işte. Oyunu geçen hafta çarşamba aldım ve bugün bitirdim. 1 haftada oyun bitirmenin heyecanını yaşıyorum.

Oyunda Blacklist'tekileri 5. adama kadar geçmek zor olabilir ama 5. adamdan sonra gerçekten kolay oluyor. Razor'u Gallardo'yla geçmek zor olmadı benim için. Resmen geçtim adamı. Razor demişken, oyunun bitişinden bahsedeyim. Oyun çok değişik bitiyor. Altımızda başından beri peşinde koştuğumuz uyduruk bir BMW varken, x6 gücündeki polisler (siyah Corvette) bizi kovalıyor. Ama kaçamıyosun, saklanamıyosun. Hiçbir yerde EVADE kısmı dolmuyor. Aradan 5 dakika geçtikten sonra Mia bizi arıyor ve inşaatı bitmemiş bir köprüye gelmemizi istiyor. Ama gelmek ne mümkün... Zar zor geliyosun işte, ben geldim. Sonra biraz yol gittikten sonra karizmatik bir şekilde bizim uyduruk BMW kırık köprüden atlıyor ve oyun bitiyor. Sonra o Cross denilen Corvette'li polis bize doğru bakıyor. Devamını NFS Carbon'da görüyorsunuz. Oraya da gelelim madem. NFS Carbon başladığında Cross'tan kaçmamız söyleniyor ama kaçabilmek ne mümkün... En sonunda bi engelde kıstırıyor... Bizi "busted"liyor ve sokak çetelerine karşı oynuyoruz. Altımızda Camaro SS (2 tane araba daha var, istediğini seçiyon). Carbon da süper bi oyun, onu da söylemeden geçmeyelim. Carbon'dan sonra bilgisayarı kasıcı oyunlar var. Undercover mesela. Ama o sanki biraz saçmalamış gibi... Ne bileyim, bi öyküsü yok, bi şeyi yok, rastgele oyun oynuyosun...

Onu boşver de, ben bu oyunu 1 haftada bitirdim yav. Bunu daha önce bir arkadaşımla Playstation2 dükkanında bitirmeye çalışmıştık. 6 ayda bitti oyun. 3. adama kadar geldik, ondan sonrasını arkadaşa bıraktım, o bitirdi. Çok pişmanım şu an. Verdiğim paralara yazık lan... 1 haftada bitecek oyunu 6 ayda bitirdik...

Hoşçakalın... Tırt bi bitirim oldu, neyse... (Gallardo'yu 6. adamdan alıcan, öyle modifiye ettircen, neden mi, çünkü kilitli her türlü araç o arabada mevcut, sakın satmak gibi bi deliliğe girmeyin, bakın ne diyorum, Gallardo'yla oyun bitirdim diyorum. Eğer beğenmezseniz sorun sizdedir, çünkü ben çok rahat bitirdim onunla, neyse, hoşçakal dedik, hoşçakal...)

En Verimsiz Aylarım...

2009-04-11T20:32:00.002+03:00

En verimsiz olduğum aylar nisan ve mayıs. Yok, yok, ders bakımından değil, sorunum karikatür çizememek. Bu aylarda dersler daha öne çıkıyor, espriler ise gittikçe azalıyor. Gerçi kenarda köşede var bir iki tane ama bilgisayarda boyayıp siteye koymaya üşeniyorum. Bakın mesela geçen seneki arşivime, nisan ve mayıs aylarında -belki haziran da vardır- bir iki tane karikatürden fazla karikatür yok. Hatta bazı aylarda hiç yok. Ama mümkün olduğunca bilgisayara atmaya çalışıcam...

Bilmiyorum, belki yazılılar filan çok, ondan çizemiyorumdur, belki 19 Mayıs provaları yüzündendir, belki de NFS Most Wanted oynamaktandır...

Most Wanted'dan bahsedecem sonraki yazıda... Süper...

Kısacası böyle.

"Eşek Lanet!"

2009-03-30T13:56:00.002+03:00

Ben demiyorum, Gogıl Transleyt diyor... Ya, aramızda kalsın ama ben ara sıra denemek için küfür yazıyorum Transleyt'e. Türkçe - Rusça yapıyorum mesela, ya da İspanyolca'ya çeviriyorum; ondan sonra yerlerini değiştirip çıkan kelimeyi koyuyorum yerine ve karşıma "Kahrolası eşek" diyen bir yazı çıkıyor. Hadi bu daha mantıklı. Fakat Japonca... Japonca'ya da çevirdim. Yine yer değiştirip kelimeyi yerine yazdım. Hoppalaa... "Eşek lanet" ne lan? "Eşşeğin laneti üzerimizdee" der gibi... Sözcük öbeklerini de çeviremiyo. Anladık, kelime çeviriyosun, eşek lanet diyosun ama öbek çeviremiyorsun Transleyt. Geçende "Hava Kafayı Yedi" diye bi şey yazmıştım 1 ay önce mi ne, onu da böyle çok düzgün bir Türkçe'yle yazdım dikkat ederseniz, onu bile öyle çeviremedi. "Air Had To Seven"... O kadarını herkes çeviriyo. Halbüsi, "hava"yı ayrı, "kafayı yedi"yi ayrı ele alsa, daha iyi sonuçlar verilecek. Sonra diyo ki, bize katkıda bulunun, biz yorulmayalım. Yorul. "Air Had To Seven" diyebiliyorsan yorul... Hayır, eşeklerin ne günahı var?..

Neler Yapabilirsiniz?

2009-03-29T14:05:00.005+03:00

"Neler yapabilirsiniz?", videomun adı. Paint Shop Pro'da öylesine efektler denedim. Güzel oldu. Video yapayım dedim. Başta böyle bi şey düşünmemiştim ama baktım, olacak gibi, olsun dedim bari. Paint Shop Pro karşınızda işte...

Yenisini Yapalım Derken...

2009-03-25T16:48:00.002+02:00

Yenisini yapalım derken...

...bokunu çıkartıyorlar afedersiniz...

Bu sıralar her şey yenileşmeye başlıyor değil mi? Soruyorum, değil mi? Yenileşmek ne demektir, onu bi anlayalım önce. Yenileşmek demek daha çok geliştirmek demek değil midir, daha iyi performans sergiletmek, daha kolay kullanım sağlattırmak değildir de nedir? Fakat, yenileyelim derken, başta söylediğim gibi afedersiniz bokunu çıkartıyorlar. Facebook'ta bi sürü grup var öyle, "Eski Feysbuk'u geri istiyoz!" diyen. Gir bak, gir de bak. MSN'nin yeni sürümü var bi de, geldi mi size o? Bana geldi. Eskisine göre öyle karışık ki konuşmaktan soğudum artık MSN'de. Nedir bu. Ben eski MSN'de daha rahatım.

Evet, bomba geliyor... Vista. Sadece ama sadece görselliği güzel. Herkes bunu böyle söylüyor değil mi? Performans düşmüş artık görsellik yüzünden. Halbüsi, daha az bilgisayar kasan görseller konulsaydı, daha iyi olabilirdi belki. Yeni umut Microsoft 7. Doğru mu söyledim adını? Doğru, değil mi?

Çocukluğu özler gibi özlüyoruz eski yenileşmemişlerimizi... Anlıyorsunuz değil mi?

Noel Dayı

2009-03-15T13:25:00.005+02:00

Küçükken çok izlerdim Noel Dayı'yı. Ondan sonra başlamışım karikatür çizmeye aslında. Kökünü buldum diyebilirim sonunda. Evet, Noel Dayı. Şimdi izlediğimde de komik gelenler var. Çok severdim Noel Dayı'yı ben. Az karikatürünü çizmemiştim onun. Çok hoşuma gidiyodu, çünkü değişik bi tipti. Galiba Noel Dayı'dan sonra patladı bu kıro muhabbetleri? Ondan önce pek bilmezdim böyle bi şeyi ben. Hala da sevenleri var galiba. Yeni yorumlar da yazılıyor. Ben de yazdım az önce.

Karikatür dedim ya, esprilerim de Noel Dayı tipinde bi şeylerdi. Her seferinde bıyıklı adamlar çizerdim. İlk esprim böyle bi şeydi:

-Abi, konuşurken lan mı, len mi, lın mı, lin mi, lon mu, lön mü, lun mu, lün mü diyoduk?

-Git işine yaa!

-Lan mı diyoduk?

-Git bak, dövücem!

-Eyvah, kaçayım!

Tabi küçüklük... Fakat teşekkürler Noel Dayı...

Meslek

2009-03-14T23:00:00.002+02:00

Klişe.

Hep diyolar okullarda, mesleğinizi şimdiden düşünün filan. Fakat o kadar kolay değil bu işler. Çok değişken çünkü. Ben bir yıl önce fizikle filan uğraşmak istiyordum, şimdi kimya. Bazen kafam mimar olmaya kaçıyor, bazen karikatüristliğe kadar uzanıyor. Yani o kadar kolay değil. Bir sürü de anket yapıyolar bunun için. O anketlerin hiç bi yararı yok bana. Belirleyemedim mesleğimi. Ne olsa yaparım gibisinden bir şey oldu artık bu. En son okulda tipe göre anket yapıldı. Girişken tip, sanatçı tip falan filan. Ve arkadaşların çoğu o tiplere göre "tipsiz" çıktı. İnsanlar çeşit çeşit çünkü. Bi özelliğini söylüyosun mesela ankette, hoop seviniyolar "Aha ben buyum." diye. Sonraki özellikte "Yok lan ne alakası var benle..." durumuna geliniliyor. Daha belirleyici şeyler katmak lazım ankete. O anketten 10 yıl sonrasında neler olacak çok merak ediyorum. Biz tipsizler tipsiz olduğumuz için işsiz mi kalıyoruz, noluyoruz?

Ne bileyim, mühendislik filan geçiyor hep aklımdan, klasik olunmak istenen mesleklerden biri. Diğeri doktor. Fakat ne mühendisi olacam onu bilemiyorum. Zamana bırakıyorum her şeyi.

Bu arada, Google'da meslek yazarsanız "Şunu mu demek istediniz: meslekler doktor" şeysi çıkıyor. Anladınız? Klasik olunmak istenen meslek...

Yazıyı kısa kesiyorum, çünkü çok az şarjı kaldı makinenin. Bi meslek bulursam söylerim ben burdan. Hoşçakalın...

Torticas de Morón

2009-03-09T19:55:00.003+02:00

TORTICAS

Ingredients:
110 g butter
200 g sugar
2 egg yolks
1,5 tablespoon lemon juice
1 tablespoon grated lemon
1 tablespoon vanilla
360 g flour (more or less)
1 dessertspoon salt
1 tablespoon baking powder
Sugar powder on the top

Add butter, sugar, egg yolks, lemon juice, grated lemon and vanilla in a big plate and mix them. Add flour, salt, baking powder and knead all them. That dough shouldn’t be soft. You can add some flour if you want it. Make it a rulo and put it in fridge. Wait an hour. Then, cut the rulo and bake them at 180°C. Stop baking when the torticas be pink. Then eat it.

-----

Ve bunları ne için yaptım biliyor musunuz? Bilmiyorsunuzdur veya tahmin etmişsinizdir, ya da bilmeye çalışmamışsınızdır, neyse... Bu... Bu benim İngilizce ödevim. Videosunu yaptım bi de bunun ama kaybettim videoyu. Ya da başka bi yerde kayıtlı ama neyse, foto koydum, yeter... Ödev bu, gerçekten... İlla ki kağıt olacak diye bir şey yok. Tam çevirdim mi onu da bilmiyom gerçi ama çevirmişimdir galiba, ha? Tadı da acımsı bi şey biraz, limondan dolayı...

Hava Kafayı Yedi

2009-02-22T10:39:00.002+02:00

Olay bundan tam iki gün önce yaşandı. Aslında 1 hafta önceden göstermişti kendini. Hava kafayı yedi. Evet böyle oldu. Google Translate bunu nasıl çevirir bilmem ama hava kafayı yedi. Bundan 2 hafta önce ben dışarıya ince bir montla çıkarken, bir gün sonra kabanla çıkar oldum. Acayip şaşırdık. Şubatın ortasında kar yağdı resmen.

Şimdi 2 gün öncesine gelelim, cuma gününe. Sabah kar vardı, evet. Ama kar yağmıyordu, yağamıyordu, sadece havada süzülüyordu. Sonra da yok oldu, eridi gitti. Daha sonra saat 12 gibi, deli gibi kar yağdı. Korktuk. Fakat şaka gibi, 2 dakika sonra durdu. Ardından yine yağdı, yine durdu, yine yağdı, öyle devam etti...

Bu. Yazımın amacı bu. Hava kafayı yedi...

Empati

2009-02-11T21:32:00.003+02:00

Bilmeyenleriniz varsa, empati karşındaki kişinin duygusunu kendi içinde hissetmen oluyor. Ben de bilmiyordum, yeni öğrendim şimdi.

Başından beri dikkatimi çekti ama nasıl açıklayacağımı bilemedim. Karikatürleri çizerken duygu filan katmak gerekiyor, o duyguyu katarken ben de o duygunun içine giriyorum. Gülen adam çiziyorsam gülüyorum, somurtkan bir adam çizince somurtuyorum falan filan... Çok değişik. Herkesin böyle midir acaba? Çizdiğin şeyin duygusunu çizerken hissederek kendini şekilden şekle sokmak. Çok manyakça bir şey benim için... Tek manyakça olan şey de buymuş benim için, onu öğrendim şimdi...

Sizin de empatiniz varsa Hayda Rabi'ye gülücük atın...

Görüşürüz!

Dayılar Gelince Gezdik...

2009-01-31T19:22:00.003+02:00

Dün dayımlar geldi bize. Çok sohbet muhabbet oldu. Gece 2 buçuğa kadar. Saate baktım bi de. Bu sabah da 10 buçukta kalktım. 8 saat uyumuş oldum. Yetti valla. Bugün de gezdirdik onları Edirne'de. Bi sürü fıskiye vardır bizim buralarda. Çok beğendiler onları filan. Gelen beğeniyo, giden beğeniyo zaten. Biz alışık olduğumuz için pek şey gelmedi bize. Bi tane balık heykeli bulduk, kuzenim Uluç'la fotoğraf çektirdik önünde diğer balıklar gibi yaparak. Açtık ağzımızı yumduk gözümüzü. Sonra foto çekildi, ben dedim ki, e hadi fotoşoplayalım bunu. Yaptım fotoşopu. Bi baktım, biz orada kusuyo gibi duruyoz. Su kusmuğu. Resmi de koyuyom. Güzel oldu ama. Sonra ben de gaza gelip bobiler.örg'e girdim. 3 monte yaptım 15 dakkada. Du bakalım nolcak... Link: www.bobiler.org/alper379 Bekliyom...

Ya neyse ne, konu saptı; konuya dönelim. Bugün gezdirdik onları işte, burda hediyelik eşya dükkanı açıldı böyle kervansarayda, daha önce gitmiştik, bugün yine gittik, annem de anlatmış Uluç'a Çinli bi kadından oyuncak aldığımızı filan, böyle değişik konuşmasını, tutturdu Uluç Çinli kadın, Çinli kadın diye. Gördü ama sonunda. Hayır yani, merak ettim görüp napıcak diye, biraz baktı, sonra geçtik gittik. Konu sapıcak ama olsun, devam edeyim çünkü konular hep sapar; çok değişik insanlar vardı böyle satış yapan. Reggae'ci gördüm, Çinli gördüm (anlattık), palyaço gördüm (tiplerin tipi, gerçi satış yapmıyodu), Kazakistanlı gördüm, bi sürü insan vardı öyle. Çok alışveriş yaptılar ama ben hiç bi şey alamadım ordan. Elim boş eve döndüm...

Ha, bi de bi yere "O KOKU BURDAN GELİYOR" diye yazı asmışlar böyle, değişik bi koku, hani biri tosursa afedersiniz, "Kim tosurdu lan?" dese, o yazıyı görse, dalmaz mı o satıcılara söyleyelim... Daha değişik bi slogan olabilirdi...

Benim yazımı okurken kaç kişi tosurdu bu arada, onu da merak etmiyor değilim ki açıkçası şimdi.

Bilmem ne yaparken kaç kişi bilmem ne yaptı...

Sağlıcakla kalın... İsteyen kalmayabilir de...

Saçmalamacalar (Gogıl'ın işi gücü var ya, yapmayın...)

2009-01-29T22:59:00.002+02:00

Bu Feedjit çok iyi bi şey. Kimin neden geldiğini söylüyo bana. O kadar acayip şeyler görüyorum ki, bundan sonra dayanamayıp yazıcam. Gogıl da hep benim siteyi gösteriyo, o da iyi bi şey. Neyse okuyun bi:

Kayseri arrived from google.com on "Dedimki: Ocak 2009" by searching for miniclib kar tatilinde. (İyi tatiller)

Istanbul arrived from google.com.tr on "Dedimki: Misafirlik, Fotoğraflar, Otobüs" by searching for İLK OTOBÜSÜN FOTOĞRAFI. (Bulursan bana da gönder...)

Istanbul arrived from google.com.tr on "Dedimki: 15 Tatil 15 Sınav" by searching for 15 tatili hiç sevmiyorum. (Eee?..)

Istanbul arrived from google.com.tr on "Dedimki: 15 Tatil Falan Filan..." by searching for 2009 daki 15 tatil ne zaman bitiyo. (Öncekiler ne zamandı?)

Adana arrived from google.com.tr on "Dedimki: 15 Tatil 15 Sınav" by searching for okulda 15 tatil kaç gün . (Okulu bilmiyom ama evde 15 gün)

Izmir arrived from google.com.tr on "Dedimki: Gadgetlar" by searching for blogspot GADGETları. (Anladık abi, bağırma)

Haluk Dede misali saçmalamacalar... İyi günler hepinize... Şaka gibi resmen...

15 Tatil Falan Filan...

2009-01-23T11:27:00.003+02:00

Geldi işte 15 tatil, kaldırıcam o 15 tatil ne zaman bölümünü. Ne reytingler döndü valla bu 15 tatilden. Seneye yine koyucam ben öyle bi şey. Şu an yaz tatiline hazırlanıyom. Çok pis reyting yapacam ha...

Reytingi filan boşver, karneleri soralım. 15 yıllık hayatımda ilk kez teşekkür aldım. "Bu bi şaka mı?" dedim. Bu bi şaka mı... Teşekkür almak da acayipmiş ama. Takdir alıyosun kendini çok büyük filan sanıyosun, ama teşekkür olunca bi eziklik oluyormuş gibi oluyor gibi sanki. Yani ne bileyim, biz sana anca teşekkür edebiliyoz, olmasan da olurdu ki sen, ama al bakalım teşekkür, gibisinden. Teşekkür alanlara pek saygı yok gibi. Buradan tüm teşekkürlülere selamlar olsun.

En kötüsü ise, matematiğimin 2 olması. Fen lisesi öğrencisinin matematiği 2... Hem de 53'ten 2 ya. Bu kadar şeytanilik olur mu yani, ne bileyim... 15 yıllık hayatım boyunca böyle bi şey görmedim, 75 yıllık hayatımda da göreceğimi sanmıyorum pek. Kimya bile 4 gelse olurdu, kadın 83 ortalamamı 85 ya da daha yüksek bi şey yapmış, 5 geldi yani. Ama ne yapalım, camdan aşağı mı atalım kendimizi, kazıklara mı sokalım kendimizi, ne bileyim...

Ama çok değişik duygularım oldu. Ağlasam mı gülsem mi bilemiyom ama ikisini de yapmıycam, mal gibi durucam böyle ben. Rahatım ben böyle, iyi... Açtım şu an Static-X'imi son ses, dinliyorum, sinir stres kalmıyur...

Ersin Karabulut'un her seferinde köşesinde uçan bir balon çizmesi gibi, ben de sürekli Static-X konuşur oldum. O konuya da değinelim sahi, siz farkediyo musunuz, ben farkediyorum, çünkü ben bir farkediciyim, asgari ücretle çalışıyorum, Ersin K. hep balon çiziyo böyle. Ersin K. iyi bi lakap olur ha...

Çok saptı konu ama neyse, ikinci dönem düzeltebilir miyim bilmiyorum ama deniycem yani. Söz de vermiyorum, çünkü ben böyle konularda pek söz tutamıyorum. O yüzden kendimi bırakıcam, ne kadar çalışabilirsem... Verecem gazı, verecem gazı, güzel notlar alacam...

Siz de verin gazı, siz de alın takdir...

Ben gidiyorum, gubbay...

Tatile 1 Hafta

2009-01-17T11:07:00.002+02:00

Öğrenciler için tatil haftaya geliyor. Hani beklemiştiniz ya "15 tatil ne zaman acaba?" Aha o gün haftaya başlıyo. Ya, bakıyorum, sitenin 7200 ziyaretçisi olmuş, aşağıya bakıyorum sonra ne için geliyolar diye, bi bakıyom, herkes sırf 15 tatilin ne zaman olduğunu öğrenmek için gelmiş... Ne reyting yaptı ama site!.. Ben böyle bi reyting görmedim ha. 7200 ziyaretçinin 5000'i zaten 15 tatil için gelmiştir... Ne önemli bi şeymiş bu... 15 tatil bi geçsin kaldırıcam ben onu. Seneye yine koyucam ama. Baksana, ne kadar reyting yapıyo site... Öğrencilerin uğrak yerlerinden biri haline geldi sitem resmen...

Onu geçelim de, ben napıcam bu 15 tatilde hiç bilemiyom. Bizim okulda yatılı arkadaşlar tatili birleştirdi bile... Bi ben gidicem okula keriz gibi sırf devamsızlık yazılmasın diye. Çok ödev var lan; coğrafya mı disem, matematik mi disem, ne disem, en çok coğrafya zorlayacak beni biliyorum. Dönem ödevini de coğrafyadan aldım zaten tam böyle bi oturdu bana. 15 tatil sırf coğrafya olucak... Ne yapacam bilemez hale geldim ne diyem...

Şu an Static-X'ten Otsegolectric çalıyo. Nasıl söylüyo adam ne bileyim, ben söylemeye çalışıyom olmuyo, söylüyomi ritim kaçıyo, ritime uyayım diyom söz kaçıyo. Dinlemeden bilemezsiniz tabi şimdi... Resmen atsgoloktri filan diyo adam ama. Yarım yarım söylüyo. Ben tam söylemek istiyom ama olmuyo, astigoloktirik diyicem diyemiyom... Otsego Amigo'da hiç söyleyemiyom zaten... Çok Otsego kullanıyo niyeyse. Otsego ne demek, onu da anlayamadım.

Ama araştırdım... http://iturocks.blogspot.com/ 'dan buldum ne olduğunu. Diyor ki orda: "Otsego Michigan yakınlarında bir küçük şehir. Wayne şehrin depresif ve sıkıcı bir yer olduğunu belirtiyor. Onunla ilgili şarkılar yapması bu yüzden."

Tatilden Otsego'ya çok güzel bi yazı yaptık sizinle birlikte. Görüşürüz haftaya mı artık ne zamansa...

Yerler Buz...

2009-01-14T13:10:00.003+02:00

Geçen sene de 8 Ocak'ta açmıştım bu olayı anlatan bi konuyu, ona da bakın, pekişsin biraz :)

Böyle de bir girişle başlamış olduk...

Resmen sürpriz oldu benim için. Sabaha kadar yağmur yağmış, yağan yağmurun suyu donmuş, üstüne buz oluşmuş. Çıkamadık sabah. Oturduk evde, dışarıda kayanlara filan baktık, kayan kayana kayıyodu. O kadar buz tutmuş yani. Şimdi noldu buz eridi mi bilmiyom ama sabah çok buz vardı. Şefik Amca da gelemedi buzdan. O götürüyo bizi okula sabah. Burdan 5 km fen lisesi oluyor. Tunca'yı, Meriç'i filan geçmen gerekiyo. Ama korktuk biz, araba kayar mayar diye, zaten Şefik Amca da gelemedi, gitmedim okula. Saat 8:30'da MSN'yi açtım, arkadaşlarım hep evdeydi. Görüştüm onlarla muhabbet ettim filan, arkadaşımın birinin evinin yakınlarında kaza olmuş, araba kaymış servise çarpmış, neyse ki kimseye bi şey olmamış. Diğer arkadaşıma da dedim ki, Canyon Defense, Static-X filan. Ötekine de buzdan kardan bahsettim. Böyle böyle saptı konular hep MSN'den.

Yav, Canyon Defense dedim, çok seviyom ben onu. Bilgisayarı sırf onun için açar oldum ha. Çok süper bi oyun. Miniclip'ten oynuyosun, yaz Gogıl'a "canyon defense" diye, çıkan ilk şeye bas, link vermiyim şimdi...

Onu da bırak bunu da bırak da, benim yazılılar çok sıkıştırdı geçen hafta, bakmayın öyle hergün hergün yazı yazdığıma, geberdim ben stresten yazılılarda. Ama ilk 100'ümü de aldım. Dil ve Anlatım. Yalnız küçük bi ders de değil, bu dersten kalıyosan fen lisesinde bi üst sınıfa geçemiyomuşsun. Ben ondan korkmadım aslında, Dil ve Anlatım bildiğin 8. sınıf konuları işte. Mecaz, zamir, edat, fiil, onları bilsen geçersin. Ben de biliyodum zaten, çalışmadan 100 aldım. Biyoloji de iyiydi. Ondan da 90-95 kesin gelicek. Kesin diyorum bak...

Yaa, işte böyle... Bi yazının sonuna daha geldik. Konuyla alakası yok belki ama vardır belki, lego resmi koyuyom, buzdan lego. Çok seviyom ben onları da. Hep oynardım küçükkene...

Sağlıcakla efenim...

Bardak

2009-01-07T17:14:00.004+02:00

Bardağın bir dolu tarafı, bir de boş tarafı var değil mi? Kötümser insanlar için diyolar hep "Bardağın boş tarafını görüyosun." diye. Fakat iyimser kötümser ayrımı yapmadan her zaman bardağın boş tarafını görebilmeliyiz ve onu doldurmaya çalışmalıyız. Eğer bardağın sadece dolu tarafını görüyorsak, o zaman hataya düşmüş oluruz. O dolu taraf, boş kısmı görüp doldurmazsan eğer, yok olur ve yerini boşluğa bırakır ve bardak tamamen boş olur. Ama her iki tarafı da görüp ona göre davranabiliyorsan en iyi insan sen olursun. Yani bunun iyimseri kötümseri yok. Eğer bardağın boş tarafını sadece kötümserler görebiliyorsa, ve onu doldurmaya çalışıyorlarsa kötümserler çok süper insanlardır.

Bu yüzden boş tarafı da görüp doldurmalıyız. Her zaman iyimserlik olamaz.

Üstteki yazı herhangi bi ödev değildi, daha önce aklıma gelen bi şeydi. Nereden yazmak istediysem artık çok şey oldu böyle, ne bileyim, öğüt verici yazılar gibi oldu. Böyle yazmak da değişik oldu ya benim için. Neyse, ben çıkıyorum okurlar, haydi hoşçakalın...

Barukus'un Bir Günü

2009-01-05T16:32:00.005+02:00

Merhaba, ben Barukus. Tipik bir Romalıyım. İki çocuğum ve bir karım var. Hepsinin gözlerinden öpüyorum. Benim bir günümün nasıl geçtiğini anlatayım sizlere…
Biz hep erken kalkarız, fakat pek kahvaltı filan sevmeyiz ama ederiz yine kahvaltımızı. Sonra ben çalışma odama geçerim, düşünürüm orada. Ama asıl olay selamlama ziyaretidir sabahları. Himaye edilenler, hamilerine saygılarını filan sunuyorlar, sonra isteklerini söylüyorlar. Sonra da ben dükkânıma gitmek için yola çıkıyorum.
Bir de çocuklarımızın eğitimi var. Çocuklara okuma, yazma, hesap filan öğretiyorlar. Sonra da 16 yaşından sonra hitabet eğitimi alıyor bunlar. Neyse, okuldan geldikten sonra da bir şeyler atıştırıp birlikte oynuyorlar.
Bizim hanım da diğer Romalı kadınlar gibi makyaja önem veriyor. Saatlerdir odasından çıkmıyor, ne yapıyor diye merak etmiyor değilim açıkçası. Sonra arkadaşlarınla buluşmaya gidiyor bu. Kim bilir neler konuşuyorlar orada… Sonra geliyor eve, öğle yemeği yapıyor, her gün aynı şey, arpa ekmeği, et, balık, sebze, peynir filan. İçecek de en fazla ballı su oluyor. Bıktım yahu her gün…
Öğleden sonra da “siesta” yapıyoruz, dinleniyoruz. Hem sıcaktan korunuyoruz, hem de egzersiz ve banyo için enerjimizi topluyoruz. Siestadan sonra hamama filan gidiyoruz biz. Çok önemli bizim için. Sadece temizlenmiyoruz ki, sosyal, kültürel ve eğitim faaliyetleri yapıyoruz. Eğlenmek için hamamlara gidiyoruz yani. Hamamdan sonra tahta oyunları oynuyoruz. Sıkıldıktan sonra da gladyatörlere, aslanlara, yarışlara filan bakıyoruz. Kültürlüler var bir de, onlar ise tiyatroya gidiyor, müzik dinliyor ve kitap okuyorlar.
Kahvaltıyı pek önemsemiyoruz ama akşam yemeği çok önemli bir şey. Statümüze göre yemek getiriyorlar, pek yadırgamıyoruz, ne yapalım, karnımızı doyuruyoruz sonuçta. Yemekten sonra da gösterilere gidiyoruz, akrobasi, dans, müzik, eğlence filan…

Alper Dağlı
9/D 18

Az önce tarih ödevimi okudunuz. Konusu "Romalının Bir Günü" idi. Bunun hakkında bi metin yazcaktık, ben de Barukus diye karakter uydurdum kendimce.

Bu ödevin saçma olduğunu düşünüyorsanız, daha saçmaları da var... Ara sıra koyabilirsem koyarım.

Haydi görüşürük.

Çok Kar Yağdı, Çook...

2009-01-04T11:22:00.006+02:00

Dün geceden beri...
Kar yağdı...
Hep yağdı...
Bu sabah bi baktık...
Her taraf kar...
Hala da yağıyo...

Burası Edirne. Pek kar yağmaz normalde, ama yaptı mı da bugünkü gibi kötü yapıyo. Çıktım dışarı cetvelle ölçtüm, 5-10 cm filan kar var lan dışarda... Hala da yağıyo, nasıl bi karsa artık. E ben boş mu durdum peki bu kadar kar yağarken, hayıır... Aldım makineyi, çıktım dışarı, bi sürü fotoğraf çektim, çoğu da güzel oldu. Ama hepsini Dedimki-Foto'ya koyamadım. Yükleyene kadar canım çıkıcaktı çünkü, ben de dedim ki, koyalım bu fotoları Rapid'e, isteyen indirsin, baksın dedim. Yalnız bu fotoları orda burda kaynaksız kullanmasın ama kendine duvar kağıdı yapabilsin de demişim :)

Nası bi kar lan bu, hala yağıyo...

Rapid'i Dedimki-Foto'dan verecem...

1 Ocak İşte :)

2009-01-01T12:27:00.004+02:00

Geldik işte 1 Ocak'a, girdik 2009'a. Yalnız dikkatimi çeken şey konuştuğum insanların çoğunun 2009'u istememesiydi; benim gibi. 2008 demek ki herkese dolu bi yıl gibi gelmiş. Karizması da var zaten 2008'in böyle. Herkes sevmiş demek ki. Dün BKM Mutfak'ta bile bundan bahsettiler bi skeçte. Ama onlar iyice "Güle güle 1973, hoşgeldin 1974" yapmışlardı. İyi olmuş, ne diyelim...

Ama geldi işte 2009. Geldi, o da geçicek sonra. Zaman hızlı geçiyo çünkü. Ben kendimi hala 2000 yılına yakın hissediyorum mesela. Hatırlıyorum ben 2000'i. Okula kaydoluşumu hatırlıyorum. Dün gibi. Okul bana oyun parkı gibi gelmişti ilk gördüğümde. Okuldan mezun oluşumu da hatırlıyom; karneyi aldıktan sonra börekçiden börek alıp evde yemiştim... Sevmiyom ben öyle baloymuş filan çünkü. Bana göre parti, börektir...

Geçiyo yani zaman, onu anlatmaya çalışıyom. 4 yıl bana uzun bi zaman gibi gelmiyo yani mezun olana kadar. Lisede 3 ayım geçti bile...

Ayrı bi konu: Yeni yıla nasıl girdiğimizi anlayamadım. Televizyon izliyoduk, çay filan içiyoduk, dalmışız, sonra bi baktık, 5... 4... 3... 2... 1... diye sayıyo. Sonra yine bi baktık, girmişiz 2009'a. Haydi bakalım, yeni yılımız kutlu olsun, hobaa!.. Havai fişekleri izledik sonra camdan. İlk kez kalp şeklinde havai fişekler gördük. Yusufçuk da çıktı galiba bi ara. Çok patlattılar ya. Kimisi böyle kocaman oldu, yerlere kadar uzandı, kimisi "pıt" diye ses çıkarıp patladı. Böylece yeni bi yıla daha girmiş olduk...

Çok çok ayrı bi konu: Bundan 1 hafta önce odamı toplayım, çekmecelerin içini düzenleyim filan dedim, düzenlerken arkaya doğru bi kağıt kaçtı, alayım dedim onu, çektim çekmeceyi, sonra bi baktım, bi sürü kağıt buldum orada. Hani gizli mağaralarda filan altınlar, mücevherler bulurlar ya onlar gibi oldu. Eski çizimlerimi buldum. Geçen yazıda söylemiştim ya, oraya buraya bi şeyler çiziyodum ama onlar karikatür değildi diye. Onları buldum işte. Anca bugün tarattırabildim. Güzel çizmişim ama yamuk olmuş biraz. Yorum sizin...

Haydi kendinize iyi bakın, 7 gün sonra da Dedimki, 1 yaşına giricek, pasta yapçaz ona...

Yılbaşı Özel...

2008-12-31T16:31:00.006+02:00

Merhaba hepinize... Bildiğiniz gibi 2009'a giriyoz artık, yılbaşı geliyo, e ben de naaaptııım, geldim buraya, yazı yazdım. 52. yazım olcak bu :) Yani 2008'de her hafta yazmış gibi. Resmen öyle olucak haa...
2009'a geçmeden 2008'den bahsedelim bi... Sizi bilmem ama benim için 2008 süper bi yıldı. Kendimi bu yılda geliştirdim. Hayatıma bu yıl renk geldi anca. Bundan önceki yıllar da güzeldi, özellikle 2004 ve 2006, ama 2008 daha bi güzel bence.
Bu yıl ne mi oldu benim için? Bu yıl çok dolu bi yıl oldu benim için. Gerçekten dolu. Sanki aradan 5 yıl geçmiş gibi. Kafam karışıyo hep, mesela aklıma bu sene yaptığım bi şey geliyo ama onu sanki 2007'de yapmışım gibi oluyo hep. Çok uzun ama hızlı geçti 2008. 2008'in başında başladı her şey. 8 Ocak'ta Dedimki'yi kurdum. O andan itibaren kendi tarzımı oluşturabildim. Hobilerim oldu, kimisi yeni, kimisi daha önceden yarım bırakılmış şeyler... Karikatür... Karikatüre 10 yaşında başladım. Ama sonra bıraktım. Yine çizdim ama bunlar defterlerin kitapların arasında kalan küçük şeyler oldu. Tam bir karikatürü 23 Ocak'ta mı ne çizdim... Fotoğraf... Bu da yeni. Hatta daha daha yeni. 3.1 megapiksellik kameram olmasına rağmen güzel şeyler çıkıyo yine bu kameradan :) Çok güzel şeyler çektiğimde çok seviyorum kendimi. Org... Bunu da hobi olarak sayıyom ama tam olarak çalamıyom. Notalarını bile bilmiyom. Ama kafadan bir iki tane nota uydura uydura güzel şeyler yapabiliyorum...
Konu çok saptı, haydi bakalım yeni satır başı...
Ne diyodum; 2008 diyodum, çok dolu filan diyodum... Sonra hobilere saptı. Hobileri geçelim, çok çalıştırdılar beni bu sene OKS için. O zamanki anlarda çok sıkılıyodum, kızdığım oluyodu, ama şimdi çok tatlı anılar olarak kalıyo. Çok maceraydı ya çalışmak. Giderdik sabah 8'den akşam 8'e kadar... Çözdüğümüz de en fazla 200'dü yani afedersiniz ama Fen Lisesine gitmeye yetti işte ya... Fen Lisesine girişimi de anlatayım: OKS geliyorr... OKS'ye girerken hiç heyecanım yoktu nedense. Zorla heyecanlanmak istiyodum ama gelmiyodu heyecan. Gerçekten. Ama sonra sınıflara girdik filan, oturduk, kağıtları aldık. Sonra çözüyoduk. Benim dikkatimi çeken şey masadaki su şişemin sallanmasıydı. Niye sallanıyo lan bu dedim, sonra bi baktım, heyecanlanmışım... Al işte heyecan... Neyse ki çözdük yine soruları... Kazandık...
Kazandık... Fen Lisesi... Ama zormuş ya. Ben hep kolay diye düşünmüştüm, orda da kendimi belli ederim filan, diye ama bütün enerjiyi OKS'ye verince çalışmayı bıraktım ama çalışırım lan... İstesem... Çok pis... Çalışırım...
2009 bana tırt bi yılmış gibi geliyo. Ben niyeyse hep çift rakamlı yılları seviyom. Dedim ya, 2004, 2006, 2008 diye. 2007'yi pek sevmem mesela. 2003 de öyle. Ama 2008 filan çok süper yıllar ya. 2010'la 2012 bekliyom şimdi de. 2012'de iyi bi üniversite kazanmak lazım...
Yılbaşı çekilişi yaptınız mı hiç sınıfınızda filan? Öğrenciler için soruyom... Biz yaptık. Penguen almışlar bana :) En sevdiğim hayvan penguen benim. Penguenler her zaman içiçe aslında benimle. Her yerde görebiliyorum onları. Bu sefer de penguen bi kumbarada gördüm onları. Salih arkadaşımız bi ad buldu ona ama söylemeyim, okuldan okuyanlar olur filan :) Sınıf sırrı kalsın bu da... Aramızda...
Yılbaşı özel diye çok uzun yazdık yazıyı. İnşallah rahatsız değilsinizdir. Rahatsızsanız daha fazla da yazmak istemiyorum :)
Sizden özel bi ricam olcak, yaparsanız sevinirim: "Seneye görüşürüz!" diyen arkadaşlarınız filan varsa, bi kendiniz için dövün, bi de benim için lütfen... İkinciye niye dövüyon derse "Alper'in selamı var dersin..."
Ayrı bi konu: Yılbaşı oyunu da vereyim size. Çok güzel oyun. Daha fazlasını da bulursunuz, ben sevdim, siz de seversiniz bence...

Snow Line 2

A sequel to the massively popular Snow Line

Play this free game now!!

Haydi görüşürüz... Seneye değil ama!

Reklamlar

2008-12-28T10:47:00.004+02:00

Blog yazmaya ara verdik, birazdan (1 saat kadar, çok değil) dönücez. Şimdi reklamlar...

Evet, aynen... Birazdan derken çok uzun bir süreden bahsediliyor. Mesela bazen dikkatimi çekiyo, televizyonlarda programlar başlıyo, 20 dk izlendikten sonra 7 dk reklam geliyo. Bu reklamlar da 5-6 defa araya giriyor. O araları bırak, programın içinde bile bissürü reklam; sanalı da var, her çeşidi var. Ama programın orjinalinde reklam olunca hop sansür. Bu da değişik. Koycaksan onları da koyarsın değil mi?

Ayrı bi konu daha var... Reklamların kontrolden çıkıp cıvıtması. Aynı reklam hep arka arkaya geliyo. En başta kim yapıyo bunu, tabii ki Şahin Sucuk. Pastırma, sucuk her neyse işte. Reklam diyince direk bu geliyo aklıma. Reklamlar. Bu sabah dikkat ettim, bi programda reklam arasında bi Şahin Sucuk, bi Newsweek, bi o, bi bu, 4-5 defa tekrarlandı. Dayanamayıp saydım. Noldu acaba dedim, program mı bozuldu? Yoksa bi hakaret mi bu bize, siz salaksınız, tek seferde anlamazsınız diye? Yoksa beynimizi mi yıkamaya çalışıyolar lan? Çıkmayalım sokaklara "Anlatılmaaz, yaşanııaar, böğğrr!" diye sonra. Bu reklamlardaki amacı hiç çözemedim. Aynı zamanda bi sürü para gitmez mi o reklamları yayınlatmak için? Anlamıyorum, anlamıyoz...

Bi de konu dışında bi şey daha: "Nasıl Karikatür Çiziyom? 2" diye video yaptım ama yüklemesi zor oluyo, bu seferki video daha değişik. Olana kadar deniycem bakalım, olmazsa canımız sağolsun...

Haydi görüşürüz...

Düzeltme (30 Aralık 2008): Dayanamadım, aldım kamerayı, çektim sizin için o anları, verdim Static-X'ten Brainfog'u, siz de biliyosunuz gerçi o anları ama ben böyle bi şekil yapmak istedim. Al sana sucuk :)

Gerçek GTA

2008-12-13T17:28:00.002+02:00

İnternette gezerken nerden bulduysam bu videoya rastladım, iyi ki de rastlamışım, süper bi şeymiş :) Bunu da sizinle paylaşmak istedim, koydum buraya. Bu aralar çok video koyuyom, çok hoşuma gidiyo...
Yalnız süper yapmışlar...

Koç

2008-12-10T15:37:00.002+02:00

Merhabalar... İlk önce hepimizin Kurban Bayramı kutlu olsun. Kurban Bayramı'nda neler yapılıyor; aileler ziyaret ediliyor, bi sürü sohbet muhabbet ediliyor, bi de en önemlisi koç koyun kesiliyor. Ama kurban kesmek de kolay değil. Koçlar koyunlar kaçıyor hep oraya buraya. Bizim köyde de oldu bunlar. İlk önce koçu gördük, bayaa kaçtı kaçtı sonra durdu. Sonra da adam koştu peşinden, o da durdu. Başladı "beee, beeee" diye bağırmaya. Koç biraz durdu, sonra fiti fiti diye gelmeye başladı. Geldi, yine kaçtı, yine "beee". Yine geldi yine kaçtı. Sonra ben de dedim ki, aha tam videoluk olay; gittim kaptım kamerayı çektim. İşte bu video da koçun son kaçışından sonra çekildi. Bunlar koçun son görüntüleri...

Okul Dergisi

2008-12-01T16:24:00.003+02:00

Başlığımız okul dergisi. Ne yazabilirim, okul dergisine girdim filan. Yazar mıyım ki sizce? Evet, yazıyorum. 1 aydır okul dergisindeyim. Daha bi olayımız olmadı. Toplantı yapıp duruyoz. Ama yakında bizim okulda çıkıcak. Süper bi köşem olucak bence. Vesikalığı da değişik. Kendi fotoğraflarımdan bi tanesini seçip fotoşopla küçülttüm, etrafını sildim, mis gibi vesikalık oldu. Ama benim gönderdiğim vesikalığı koymazlarsa o olmaz mis gibi filan. Önceki cümle karışık oldu bence.

Okul dergisine bi arkadaş sayesinde katıldım. Gitmiş vermiş ismimi. İyi ki de vermiş. Süper bi iş bence okul dergisi işi. Kötü yanları da var ama. Küfür yazmak yok bi kere. B.k bile yazamıyom. Onun dışında orda burda karikatür yayınlayamıyom. Dergi bi çıksın, hepsini peşpeşe dizicem Dedimki-Karikatür'e. Ama sizin için sadece bi tane koyuyom bu yazıya. Çünkü başka koyacak resim bulamadım. Gerçi espriyi herkes anlayamayabilir. O yüzden kötü olanı koydum eheh. Daha fazlasına para istiyoz.

Bi de, bundan önceki yazıda kamerayla çekiyom filan demişim ya, onu yazdıktan 2 gün sonra tarayıcım oldu... Kimseye de söylemedim, söylemememin bi sebebi yok ama söylemedim. Tarayıcım var artık benim de...

Bu yazı da bu kadar. Küfür yasak olmasa çok şey yazardım da; neyse... GG... (bye yerine gg abi...)